Hoogtijden van de HEER

Van $1

    De hoogtijden van de HEER zijn de bijzondere acht hoogtijdagen die worden vermeld in Lev. 23 en op andere plaatsen in de Bijbel. Deze hoogtijden tonen Gods wegen in genade, verlossing en zegening. De eerste hoogtijd (de sabbat) is wekelijks, de overige zijn jaarlijks. Beschouwing van de acht hoogtijden brengt ons onder de indruk van de grote omvang en betekenis van Gods heilsplan, zowel ten aanzien van de gemeente als van Israël.

    Inhoudsopgave:


    De hoogtijden worden in de volgende tabel schematisch weergegeven:

      Tijd  Kenmerk  Historische betekenis  Profetische betekenis  Toepassing voor christenen
    1. Sabbat 7e dag van de week Rust Schepping en bevrijding uit de slavenarbeid in Egypte Rust van Gods volk Rusten in het volbrachte heilswerk van Christus en tijdelijke rust van ons werk voor de Heer (vgl. Opb. 14:13). 
    2. Pascha  1e maand, 14e dag  Slachten en eten van het paaslam (Ex. 12:1-14)  Bevrijding uit Egypte  Verlossing door Christus  Ons Pascha, Christus, is geslacht (1 Kor. 5:7; Openb. 5:6-10; 1 Petr. 1:19). Persoonlijk geloof: schuilen achter het bloed
    3. Feest van de Ongezuurde broden 1e maand 15e dag; 7 dagen (volkomen tijd) Geen zuurdeeg Heiligheid. 'Brood der verdrukking'. Een heilig volk Afzondering van het kwaad (1 Kor. 5:8). Zeven dagen = volkomen tijd = hele leven
    4. Feest van de Eerstelingen Begin van de oogst, de dag na de sabbat Bewegen van de garf van de eerstelingen Dank bij het begin van de oogst Opstanding van Christus, de Eersteling Opstanding van Christus de Eersteling (1 Kor. 15:20, 23a).
    5. Wekenfeest of Pinksterfeest Zeven weken of 50 dagen later, dag na sabbat (3e maand) Twee gezuurde broden Oogst van de eerstelingen Komst van de Heilige Geest (Hand. 2). Eerstelingen uit Israël en de volken. Komst van de Heilige Geest om woning in de gemeente en in de gelovige te maken. Wij zijn eerstelingen (2 Th 2:13). Wij hebben de eerstelingen van de Geest (Ro 8:23).
    Tussentijd Geen feest in de 4e, 5e en 6e maand.     Israël terzijde gesteld en een smaad onder de volken. Bijeenvergadering van de Gemeente van Christus, uit Israel en de volken.
    6. Feest van het geklank 7e maand 1e dag Blazen van de bazuin Een heilige samenkomst Ontwaken of bijeenvergadering van Israël (Amos 9:11; Zach. 10:6-12). Opname van de gelovigen. 'Onze bijeenvergadering tot Hem' (2 Th 2:1)
    7. De Grote Verzoendag 7e maand 10e dag Verzoening (Hebr. 9:14). Verootmoediging Bekering en berouw van Israël Openbaring voor de rechterstoel van Christus. Zelfoordeel leidt tot diepere kennis.
    8. Loofhuttenfeest 7e maand 15e dag; zeven dagen. Vreugdevol wonen in loofhutten Einde van de oogst Het duizendjarig vrederijk. Herstelling van alle dingen (Hand. 3:21). Heersen met Christus. Woestijnreis door deze wereld is voorbij. Blijdschap in en gemeenschap met de Heer.

    Grafische weergaven (Engels):

    Hoogtijden-van-Jhwh_engels.jpg

    Afbeelding[3]: De zeven hoogtijden en hun vervulling
    (Klik op de afbeelding om deze te vergroten) 
     

    Feesten van de Heer (Larkin).gif
    Fig. The Feasts of The Lord. Tekening van Clarence Larkin. Klik op figuur om in te zoomen.
    (Bron: Clarence Larkin, Dispensational Truth, 1920[1]

     

    Hoogtijden_Menora.jpg
    Fig.[2] De menora en de zeven hoogtijden.

    De zevenarmige menora als geheugensteun om de zeven jaarlijkse hoogtijden te onthouden: 3 lentefeesten links, 1 zomerfeest (Pinksteren) in het midden, 3 herstfeesten rechts. De menora links duidt de vervulling van de hoogtijden aan; de herfstfeesten wacht de profetische vervulling bij de wederkomst van Jezus Christus.

    De eerste reeks van vier feesten, bestaande uit het Pascha, dat van de Ongezuurde Broden, de Eerstelingen en Pinksteren, begon op de veertiende dag van de eerste maand en eindigde bij het einde van de volle oogst. 

    Bedevaartsfeesten

    Drie van de zeven hoogtijden zijn feesten, tot welker viering de mannelijke Israëlieten jaarlijks moesten opgaan naar de hoofdstad Jeruzalen (Ex. 23:14): Ongezuurde Broden, Wekenfeest en Loofhuttenfeest. De ouders van Jezus waren gewoon jaarlijks naar het feest op te gaan. De maaltijd van Pascha viel samen met het begin van Ongezuurde Broden. op de 15e dag van de eerste maand (Abib). 

    Lu 2:41 En zijn ouders gingen jaarlijks naar Jeruzalem op het feest van het pascha.
    Lu 2:42 En toen Hij twaalf jaar was geworden en zij volgens de gewoonte van het feest waren opgegaan
    Lu 2:43 en de dagen hadden voleindigd, bleef het kind Jezus, toen zij terugkeerden, in Jeruzalem achter en zijn ouders wisten het niet.
    Lu 2:44 In de mening nu dat Hij bij het reisgezelschap was, gingen zij een dagreis ver en zochten Hem onder hun bloedverwanten en hun bekenden;
    Lu 2:45 en toen zij Hem niet vonden, keerden zij naar Jeruzalem terug, op zoek naar Hem.

    (TELOS)

    Sabbat

    De dag van de sabbat, de zevende dag van de week, is een hoogtijd van God. Zie art. Sabbat voor het hoofdarikel over het onderwerp.

    Pascha

    Het Pascha (Lev. 23:5) opent, historisch gezien, de weg tot de bevrijding van Israel uit de slavernij in Egypte. Het is het begin van Israëls volksbestaan. Het stelt profetisch de dood van Christus voor (1 Kor. 5:7b). Het typeert de verlossing van hen die leven in de bedeling der genade. De heerlijkheid van het duizendjarige koninkrijk van Christus en het geluk van de verlosten in de eeuwige toestand vinden hun grondslag in de door de dood van Christus bewerkte verlossing en verzoening.

    Feest van de ongezuurde broden

    Het feest van de Ongezuurde Broden (Lev. 23:6-8) is in de tijd, doch ook typologisch, nauw met het Pascha verbonden. Want het gevolg van de verlossing is praktische heiliging van hart en leven (1 Kor. 5:8). Geen heiliging zonder rechtvaardiging, en geen rechtvaardiging zonder de dood van Christus. Op de nauwe verbinding tussen het Pascha en het feest van de ongezuurde broden wordt door de Schrift nog de nadruk gelegd door de weglating van de woorden: "En de Here sprak tot Mozes... ", die gewoonlijk worden gebruikt bij de instelling van een volgend feest.

    Feest der Eerstelingen

    Het feest der Eerstelingen (Lev. 23:9-14) ziet op de eerste vruchten van de verlossing. Uit het graf van Christus verrijst nieuw leven. Christus is de Eersteling uit de doden (1 Kor. 15:20).

    Wekenfeest of Pinksterfeest

    Het Wekenfeest of Pinksterfeest stelt de bijeenvergadering van de gemeente van Christus op aarde voor (vgl. 1 Kor. 12:13). Als er een eersteling is, Christus, dan zijn er ook die volgen. Ook tussen de onder 3 en 4 genoemde feesten worden de woorden: “En de Here sprak tot Mozes…” weggelaten, daar deze twee feesten eveneens nauw met elkaar zijn verbonden.

    Voor het hoofdartikel over dit onderwerp, zie Wekenfeest

    Feestloze periode voor Israël

    Na de eerste vier hoogtijden was er een tussentijd tot de eerste dag van de zevende maand, waarin geen feesten waren; er is geen feest in de 4e, 5e of 6e maand van Israëls godsdienstige kalender. Deze lange tijd zonder hoogtijden, tussen het Pinksterfeest en het feest van het Geklank, schijnt profetisch de tijd te zijn dat Israel een smaad is en verstrooid is, terwijl tegelijkertijd de bijeenvergadering van de gemeente plaatsvindt. De feestloze tussentijd is een beeld van de periode waarin God Zich niet met het volk Israël inlaat, de tijd van de tijdelijke terzijdestelling van dit volk. Het is tevens een beeld van de tijd van de genade waarin de gemeente wordt gevormd, welke vorming is begonnen na het laatste Israëlitische pinksterfeest waarvan de Schrift spreekt (Hand. 2).

    Dat er in Leviticus 23 geen woord over deze tussentijd wordt gezegd, is volkomen in overeenstemming met de telkens door de apostel Paulus in het licht gestelde waarheid dat de gemeente een verborgenheid was, waarover de oudtestamentische Schriften niet gesproken hebben (Rom. 16:25; Kol. 1:26; Ef. 3:5). Als de gemeente is "ingezameld", opgenomen in de hemel, dan is die tussentijd ten einde en knoopt God de verbinding met Israël weer aan. Dan volgt, profetisch gezien met het oog op Israël,  de tweede reeks van drie feesten, namelijk het feest van het Geklank, de Grote Verzoendag en het Loofhuttenfeest.

    De profetische vervulling van de eerste vier hoogtijden is verleden tijd: ze zijn vervuld bij de eerste komst van Christus. De profetische vervulling van de laatste drie hoogtijden is toekomende tijd: ze worden vervuld bij de wederkomst van Christus.

    Dag van het Geklank

    De dag van het geklank vinden wij in Lev. 23: 23-25. Profetische betekenis: na de opname van de Gemeente van Christus in de hemel zal een overblijfsel uit alle stammen van Israël ontwaken. Het evangelie van het koninkrijk zal weerklinken. Het overblijfsel zal worden aangenomen om de zegening van het koninkrijk van Christus deelachtig te worden.

    Voor het hoofdartikel over dit onderwerp, zie Geklank (dag van het)

    De Grote Verzoendag

    De Grote Verzoendag (Lev. 23:26-32). Voor het overblijfsel van Israël komt dan, profetisch gezien, in de weg van verootmoediging in waarheid de verzoendag, in het bijzonder van de twee stammen, die schuldig staan aan de verwerping van de Messias.

    Het Loofhuttenfeest

    Het Loofhuttenfeest (Lev. 23:33-36 en 39-43) verwijst profetisch naar "de tijd van de herstelling van alle dingen", nl. in het duizendjarig rijk (Hand. 3:21). Dan zal Israël, gerekend van de aanvang van zijn volksbestaan (zie Pascha), niet op een woestijnreis van 40 jaar, maar op een geschiedenis van 40 eeuwen (afgerond) terugzien.

    Meer informatie

    De zeven feesten des Heren, powerpointpresentatie. Datum en auteur onbekend. Te downloaden van OudeSporen,nl
    http://www.oudesporen.nl/Download/OS1324.ppt  

    R. Been, De feesten des Heren in Israël. Apeldoorn: Medema, 1979. ISBN 90 6353 022 6. Aantal pagina's: 73. 

    M.M. van Campen, De schatkist van Jezus Christus; de zeven Joodse feesten en de betekenis voor ons vandaag. Boekenfonds Reformatorisch Appèl, 2014. Aantal pagina's: 118. 

    Dato Steenhuis, De feesttijden des Heren. Acht bijbellezingen gehouden te Emmen, 2008-2009. Te downloaden van GroeienInGeloof.com
    http://www.groeieningeloof.com/feesten%20des%20Heren.htm

    Jb. Klein Haneveld, Gods feestkalender; profetische betekenis van de feesten van Israël. Bodegraven: Stichting "Het Morgenrood", 1975. Aantal pagina's: 40.

    Bronnen

    In dit artikel is in september 2010 gebruik gemaakt van tekst van het artikel De zeven feesten des Heren op OudeSporen.nl. Auteur en jaar van de oorspronkelijke uitgave zijn onbekend. Voor het gebruik van de tekst heeft Oude Sporen toestemming verleend.

    Voetnoten

    1. ↑ Het afbeeldingsbestand is ontleend aan www.PreservedWords.com.
    2. ↑ De afbeelding is ontleend aan ThePropheticScroll.org. Auteursrecht Joel Joseph. Met toestemming van de auteur overgenomen.
    3. ↑ Bron: http://www.langleygospelhall.com/charts.html. Auteur: onbekend

    Labels: (Bewerk labels)
    • Geen labels

     
    Powered by MindTouch Core
    Verrijk Christipedia door informatie toe te voegen.
    Help mee de tekst te verbeteren. Zie Meedoen.