Loofhuttenfeest

Van $1

    Inhoudsopgave
    1. 1. Meer informatie

    Versie vanaf 22:35, 25 jun 2019

    Terug naar deze versie.

    Terug naar Versie archief.

    Bekijk huidige versie

    Het Loofhuttenfeest (Hebr. soekot, meervoud van soeka, hut) is één van de gezette hoogtijden van God die hij voor zijn volk Israël heeft ingesteld. Het is het laatste feest van het Israëlietische (bijbels-godsdienstige) jaar en wordt gevierd in de zevende maand. Tijdens de zeven feestdagen wonen de Israelieten in zelfgebouwde loofhutten en zijn vrolijk. De loofhutten herinneren aan het wonen in loofhutten tijdens de woestijnreis. Het feest is ook een ‘feest der inzameling, op de uitgang van het jaar, wanneer u uw arbeid uit het veld zult ingezameld hebben’ (Ex. 23:16). Gedurend het feest werden vuuroffers gebracht. Het feest is een altoosdurende inzetting voor Israël (Lev. 23:41).

    Schriftplaatsen aangaande het Loofhuttenfeest zijn: Ex. 23:14-17; Lev. 23: 33-36; 39-43; Num. 29: 12-38; Deut. 16: 13-17; 31:9-13; Ezr. 3:1-7; Neh. 8:13-18; Ezech. 45:21-25; Zach. 14:16-19; Joh. 7:2-39. Na Genesis wordt in elk boek van Mozes melding gemaakt van het feest. In Leviticus en Numeri wordt het feest uitvoerig beschreven. 

    Het feest begint elk jaar op 15e dag van de 7e maand van de godsdienstige kalender en duurt zeven dagen, gevolgd door een 8e dag. 

    Het Loofhuttenfeest, het laatste feest, is een gedachtenis aan het wonen in loofhutten na de verlossing uit Egypte, gedurende de woestijnreis. Het pascha, de eerste hoogtijdag, is een herinnering aan Gods verschonende (sparende) voorbijgang van Israël en de verlossing uit Egypte. 

    Konden het Pascha en het feest der Ongezuurde Broden in de woestijn worden gehouden, het loofhuttenfeest kon slechts in het beloofde land worden gevierd, nadat de oogst was ingezameld, want van een oogst in de woestijn, onderweg naar het beloofde land, was natuurlijk geen sprake. 

    De hoogtijdagen van Loofhutten hebben een feestelijk karakter. Er zijn zeven dagen van vrolijkheid (Lev. 23:40). Ze behoren tot de drie jaarlijkse feesten (Ex. 23:14): Ongezuurde Broden, Wekenfeest, Loofhuttenfeest.  

    Het feest wordt in de Heilige Schrift genoemd ‘het feest der loofhutten’ (Deut 16:13, 16) en ‘het feest der inzameling’ (Ex. 23:16; vgl. 34:22; Lev. 23:39). Synoniem: feest der tabernakelen (Eng. feast of tabernacles). 

    Ex 23:16 … En het feest der inzameling, op den uitgang des jaars, wanneer gij uw arbeid uit het veld zult ingezameld hebben.
    (SV)

    Het feest moest in Jeruzalem, de stad door God verkoren, gevierd worden (Deut. 16:15). Het was dan ook één van de drie jaarlijkse pelgrimsfeesten (Ongezuurde Broden, Wekenfeest, Loofhuttenfeest) waarvoor alle mannen van Israël voor het aangezicht van de HEER moesten verschijnen te Jeruzalem (Ex. 23:17, 34:23). 

    Het was een feest voor de Here God. Er wordt uitvoerig over het feest gesproken. De Heer vindt er kennelijk vreugde in dat zijn volk gelukkig woont in het beloofde land en zich verheugt in de zegeningen, die Hij hen schenkt. Want de oogst was binnen, de schuren vol. En God wilde dat zijn volk vrolijk zou zijn over al die zegeningen en Hem danken. 

    De eerste en de achtste dag (de dag na het feest) waren rustdagen, waarop geen dienstwerk mocht worden verricht. Op die dagen waren er heilige samenkomsten.

    Op elk van de acht dagen moesten bijzondere vuuroffers worden gebracht: brandoffers en hun bijbehorende spijs- en drankoffers, alsook een geitenbok ten zondoffer. De Israëlieten mochten, gezien de ontvangen zegen, niet ledig voor het aangezicht van de Heer verschijnen. Ieder moest iets brengen overeenkomstig de bekomen zegen.  

    Op het Loofhuttenfeest moest om de zeven jaar aan het volk de wet worden voorgelezen, opdat de Israelieten de HEER zouden vrezen en de woorden van de wet zouden waarnemen te doen (Deut. 31:9-13). 

    In de tijd na het Oude Testament kwam bij het Loofhuttenfeest een eigenaardige plechtigheid, die aan het drankoffer van het dagelijkse morgen- en avondoffer verbonden was: de ceremonie van de waterplenging. Uit het evangelie naar Johannes (Joh. 7) blijkt dat de Heer Jezus deelnam aan het Loofhuttenfeest in Jeruzalem en eenmaal, kennelijk naar aanleiding van de waterplenging, sprak over de stromen van levend water van de Heilige Geest

    In de toekomst, na de verschijning van de Heer Jezus in de wereld, zal het feest gevierd worden volgens het voorschrift van Ezechiel 45:25. De overgebleven volkeren, die tegen Jeruzalem waren opgetrokken, zullen in het vrederijk van Christus jaarlijks optrekken om het Loofhuttenfeest te vieren (Zach. 14:16-19). Het volk dat niet op het Loofhuttenfeest verschijnt, zal door droogte worden geplaagd. 

    Meer informatie

    R. Been, De feesten des Heren in Israël, blz. 60-69. Apeldoorn: Medema, 1979. ISBN 90 6353 022 6. Aantal pagina's: 73. 

     

    (Verrijk de Christipedia.nl door je kennis of informatie toe te voegen.)


     
    Powered by MindTouch Core
    Verrijk Christipedia door informatie toe te voegen.
    Help mee de tekst te verbeteren. Zie Meedoen.