Pakistan

Van $1

    Inhoudsopgave
    1. 1. Geschiedenis
    2. 2. Bronnen
    3. 3. Voetnoten

    Versie vanaf 14:25, 21 jul 2018

    Terug naar deze versie.

    Terug naar Versie archief.

    Bekijk huidige versie

    Pakistan, officieel Islamitische Republiek van Pakistan, telt ruim 174 miljoen inwoners (2011). Het land is bijna 20 keer zo groot als Nederland. De hoofdstad is Islamabad. Er wonen vele verschillende volkeren en stammen. De Islam is de overheersende godsdienst, het belangrijkste bindmiddel. Christenen worden er achtergesteld en verdrukt.


    (De kaart kan met de muisaanwijzer worden gesleept)

    De nationale taal van Pakistan is het Urdu, feitelijk de taal van een minderheid. 

    Ongeveer 96% tot van de bevolking is moslim, van wie 90% soenniet, 5 tot 7% sjiiet. Behalve moslims zijn er kleine aantallen hindoes (ca. 2%)[3] en christenen (ca. 2%)[1]. De rest bestaat uit Sikhs, Boeddhisten en aanhangers van andere religies. Minderheden worden in Pakistan geminacht (anno 2010)[5].

    De staatsgodsdienst is de Islam, die volgens de grondwet door de overheid moet worden bevorderd. Een Adviesraad voor Islamitische Ideologie doet voorstellen voor de islamisering van de grondwet. 

     

    In Pakistan zijn zo'n 15.000 koranscholen of madrassas (2010). Op het platteland zijn ze vaak de enige onderwijsinstelling. In deze madrassas wordt een zeer intolerante vorm van de islam onderwezen, die vijandig staat tegenover andere religies. De radicaal-islamitische taliban zijn uit de madrassas voortgekomen. De koranscholen schiepen in Pakistan een klimaat van onverdraagzaamheid en geweld. 

     

    Geweld tegen vrouwen en meisjes, inclusief verkrachting, komt vaak voor, evenals gedwongen huwelijken (2010). 

    De christenen, naar schatting zo'n 2,5 miljoen[4], zijn verdeeld over de protestantse Church of Pakistan en de Rooms-Katholieke Kerk. Ze staan onder druk, worden achtergesteld en voelen zich tweederangsburgers (anno 2011). Beschuldigingen van godslastering kunnen makkelijk resulteren in geweld tegen christenen en vernieling van hun huizen. Het Pakistaanse strafrecht (artikel 295 C) legt de doodstraf op aan een ieder die veroordeeld is voor godslastering. 

    De centrale regering is zwak (anno 2011). Het leger en de inlichtingendienst zijn de machtigste organen (anno 2011). De militairen hebben vanaf het begin (1947) een grote rol gespeeld. Deze rol is mede versterkt door het voortdurende conflict tussen Pakistan en India over de Indiase provincie Kashmir, die een islamitische meerderheidsbevolking heeft die vanaf het begin aansluiting zocht bij Pakistan. Het Pakistaanse leger heeft in haar strijd tegen India allerlei gewapende islamitische bewegingen gesteund. Zo ontstond er een band tussen het Pakistaanse leger en gewapende extreem-islamitische groeperingen. 

    De radicaal-Islamitische groepen  Taliban en Al-Qaeda genieten steun door het hele land en beheersen grote delen van het Pakistaanse grondgebied (2011). 

    “Pakistan is vandaag economisch, sociaal en religieus een puinhoop,” aldus Lawrence Saldanha, de r.k. aartsbisschop emeritus van Lahore, in 2011[2].

    Pakistan beschikt over kernwapens en is ‘s werelds vijfde grootste nucleaire macht (stand 2011). 

    Na de aanslagen van 11 september 2001 in de Verenigde Staten steunde Pakistan niet langer het Taliban-regime in Afghanistan. De natie werd een belangrijke bondgenoot van de VS in de strijd tegen terrorisme. 

    Pakistan is de grootste ontvanger van de Amerikaanse buitenlandse hulp (2011).  

    Geschiedenis

    1947: geboorte van de nieuwe natiestaat Pakistan. Het Indisch subcontinent werd opgedeeld in de staten India en Pakistan. Mohammed Jinnah, een van de stichters van de staat Pakistan, wilde gelijke berechtiging van de burgers. Hij sprak in 1947: ,,Jullie zijn thans vrij om naar jullie tempels, moskeeën of andere plaatsen van eredienst te gaan. Jullie kaste of godsdienst is geen zaak van de staat. We starten met het fundamentele principe dat we allen burgers zijn met gelijke rechten.’’[6] 

    1948: Mohammed Jinnah, een van de stichters van de staat Pakistan, overlijdt.

    1977: Staatsgreep door generaal Zia ul-Haq, die een volkomen islamisering van de Pakistaanse samenleving nastreeft.  De islamitische wet (sharia) wordt  de nieuwe wet van Pakistan, ten nadele van de christenen en andere minderheden. Er volgt een algehele islamisering van de rechtspraak. De vrijheid van godsdienst, zoals verwoord in de grondwet, wordt voortaan uitgelegd volgens de sharia, die discriminerende bepalingen bevat. 

    1979: De Sovjetunie valt buurland Afghanistan binnen. Pakistan wordt daarna de belangrijkste westerse bondgenoot in de regio. 

    2001: Het westen begint de oorlog tegen het terrorisme met een inval in buurland Afghanistan, waar de taliban de scepter zwaait en de terroristische organisatie Al-Qaeda bescherming biedt. De inval versterkt de rol van Pakistan als bondgenoot van het westen in de strijd tegen terrorisme. (De taliban is evenwel op de Pakistaanse koranscholen ontsproten.)

    Bronnen

    Onder meer:

    Voetnoten

    1. ↑ 2% wordt genoemd in Pakistaner dürfen keine SMS über Jesus Christus schreiben, nieuwsbericht op Idea.de, 19 nov. 2011.
    2 tot 3% wordt genoemd in het nieuwsartikel Paus spreekt met Pakistaanse president over christenvervolging, op KatholiekNederland.nl dd. 2 okt. 2009
    2. ↑ Aartsbisschop maakt vernietigende balans op van christenen in Pakistan, nieuwsartikel op Kerknet.be, 23 nov. 2011.
    3. ↑ Pakistaner dürfen keine SMS über Jesus Christus schreiben, nieuwsbericht op Idea.de, 19 nov. 2011.
    4. ↑ Dit aantal wordt genoemd in: Pakistaanse christenen zien toekomst somber in, nieuwsartikel op Kernet.be, 9 maart 2011. 
    5. ↑ Martin Janssen, Intolerantie jegens christenen zit diep in Pakistan, artikel op Frieschdagblad.nl, 14 sept. 2010. De auteur is Arabist. 
    6. ↑ Geciteerd in Martin Janssen, aangehaald artikel. 


     
    Powered by MindTouch Core
    Verrijk Christipedia door informatie toe te voegen.
    Help mee de tekst te verbeteren. Zie Meedoen.