Scythen

Van $1

    Inhoudsopgave
    1. 1. Geschiedenis
    2. 2. Bronnen

    Versie vanaf 00:17, 26 jun 2019

    Terug naar deze versie.

    Terug naar Versie archief.

    Bekijk huidige versie

    De Scythen – ook gespeld Skythen; Oudgrieks: Σκύθαι, Skuthai; Latijn: Scythae – waren een Indo-Europees nomadisch volk van Iraanse afkomst dat leefde op de steppen van Centraal-Azië en dat zich van daaruit richtte op de gebieden aan de Zwarte Zee. De Scythen beheersten een lange tijd de Pontische steppe en een groot deel van Zuidoost-Europa: streken in de huidige Oekraïne en Zuid-Rusland. Ze waren beroemd om hun vaardigheid in paardrijden.

    Onze informatie over de Scythen komt grotendeels van de Griekse geschiedschrijver Herodotus (ca. 440 v. Chr.) in zijn Geschiedenissen, en van archeologische vondsten in Scythische grafheuvels (grafheuvels) in Oekraïne en Zuid-Rusland.

    De Scythen bedreven akkerbouw en hadden grote kuddes vee, waarmee ze van het noorden (het binnenland van Oekraïne en de zuidkant van Rusland) naar het zuiden trokken.

    Ook hielden ze paarden, waarop ze in tijden van nood ten strijde konden trekken. De superioriteit van de Scythen berustte op de strijdtechniek van de steppe: ruiters met lichte bewapening, bestaande uit hoornen bogen en pijlen met driekantige spitsen uit steen, bot, brons of ijzer.

    Later ontstonden door de invallende Sarmaten twee groepen Scythen. De ene groep trok rond in huifkarren en plunderde steden langs de Zwarte Zee en huisvestte zich in het zuiden van Rusland. Ze leefden van veeteelt en handel in pelzen. Een andere groep leefde van akkerbouw en bouwde ommuurde steden met een fijn stratenplan; zij leefden ten westen van de Dnestr.

    De Scythen waren vaardig in het bewerken van goud, zilver en brons. 

    Ze spraken een Oost-Iraanse taal, waarin drie dialecten te onderscheiden zijn. Deze Scythische talen werden gesproken tussen de 8e eeuw v.Chr. en de 5e eeuw na Chr. 

    De Scythen begroeven hun koningen in grafheuvels (Russisch: koergans). Dit zijn koningsgraven, waar goud, paarden en sieraden in zijn gevonden. Vrouwen en gevolg, alsmede paarden werden daarbij gedood en bijgezet in deze graven.

    Geschiedenis

    In de 8e en 7e eeuw v. Chr mirgeerden ze vanuit Centraal-Azië naar Zuid-Rusland.

    In de 7e eeuw v.Chr. achtervolgden ze Cimmeriërs naar Klein-Azië en stuitten ze op de Assyriërs en de Meden.

    In 628 v.Chr. wierp Cyaxares hen terug.

    Van 514 tot 512 v.Chr. hielden de Perzische koningen Cyrus en Darius veldtochten tegen de Scythen ten noorden van de Zwarte Zee.
    Over de Djnestr drongen de Scythen de Balkan binnen langs de benedenloop van de Donau, de Pannonische vlakte en het gebied ten zuiden van de Karpaten. Een latere uitval bracht hen in de huidige mark Brandenburg. De aanvallen richtten zich op de culturen van het zuiden en tevens op het westen. Scythen en Cimmeriërs drongen door tot in het huidige Oost-Duitsland, Beieren en Noord-Italië.

    Later werden de Scythen door de Sarmaten verdreven, een Iraanstalig nomadenvolk, dat tussen ca. 300 v.Chr. en ca. 270 n.Chr. de steppen ten noorden van de Zwarte Zee beheerste.

    Bronnen

    Artikel Scythen op Wikipedia. Hieruit is tekst verwerkt in 2012.
    Artikel Scythians op Wikipedia. 


     
    Powered by MindTouch Core
    Verrijk Christipedia door informatie toe te voegen.
    Help mee de tekst te verbeteren. Zie Meedoen.