Aert Gerard Barkey Wolf: verschil tussen versies
Regel 9:
Grote '''voorbeelden''' waren voor hem de prediking van Spurgeon, de eenvoud van John Bunyan en het charisma van Billy Graham.
Men heeft Barkey Wolf 'ethisch, remonstrants en modern' genoemd, maar hij zegt van zichzelf: "Ik heb altijd een sterk '''methodistische''' inslag gehad"<ref>Aangehaald in
Tegenover veel kerkelijke 'beginselen' verdedigde hij een '''vrij''' '''standpunt'''. Ze behoren volgens B.W. tot de 'adiafora': zaken van minder belang, die geen aanleiding hoeven te geven tot een geschil. Ondanks ondanks stijl en loyaliteit neigde hij tot non-conformisme, met soms botsingen als gevolg. Zo was hij al vroeg liefhebber van ritmische gemeentezang, bloemen in de kerk en niet-alledaagse, bloemrijke beeldspraak in zijn verkondiging.
B.W. was '''oecumenisch''' georiënteerd en betrokken bij boven- en buitenkerkelijke activiteiten. Hij zocht naar ruimte voor de bevrijdende boodschap van Jezus Christus. Hij erkende slechts de éne kerk van Jezus Christus waarvoor hij zich inzette. Hij toonde een grote oecumenische interesse en hield dikwijls spreekbeurten buiten eigen kerkelijk kader. Iemand schreef in een memoriam: “Ik hoop dat vele mensen van hem dit leren: het koninkrijk van God is ruimer dan wij vaak denken.”<ref>Citaat van Go Verburg, gereformeerd predikant te Loenen aan de Vecht. Het in memoriam van Verburg is te lezen op:
B.W. was een erkend '''kanselredenaar''' en een productief en veelzijdig '''schrijver''', wiens werk veel gelezen werd. Hij was sterk gericht op een groot publiek en had zeer matige belangstelling voor meer theoretische theologische zaken.
|
Versie van 13 okt 2016 17:53
Aert Gerard Barkey Wolf (1892 – 1974) was een gereformeerd predikant en een productief en geliefd schrijver in de 20e eeuw. Hij arbeidde in Nederland en België.
Op zijn sterfbed zei zijn vader tegen de toen 16-jarige jongen: "Je wilt predikant worden, doe dat dan in de Gereformeerde Kerk". Hij studeerde theologie aan de VU in Amsterdam en werd gereformeerd predikant.
In 1943 zat hij anderhalve maand in de gevangenis wegens “verboden preken”.
Grote voorbeelden waren voor hem de prediking van Spurgeon, de eenvoud van John Bunyan en het charisma van Billy Graham.
Men heeft Barkey Wolf 'ethisch, remonstrants en modern' genoemd, maar hij zegt van zichzelf: "Ik heb altijd een sterk methodistische inslag gehad"[1] .
Tegenover veel kerkelijke 'beginselen' verdedigde hij een vrij standpunt. Ze behoren volgens B.W. tot de 'adiafora': zaken van minder belang, die geen aanleiding hoeven te geven tot een geschil. Ondanks ondanks stijl en loyaliteit neigde hij tot non-conformisme, met soms botsingen als gevolg. Zo was hij al vroeg liefhebber van ritmische gemeentezang, bloemen in de kerk en niet-alledaagse, bloemrijke beeldspraak in zijn verkondiging.
B.W. was oecumenisch georiënteerd en betrokken bij boven- en buitenkerkelijke activiteiten. Hij zocht naar ruimte voor de bevrijdende boodschap van Jezus Christus. Hij erkende slechts de éne kerk van Jezus Christus waarvoor hij zich inzette. Hij toonde een grote oecumenische interesse en hield dikwijls spreekbeurten buiten eigen kerkelijk kader. Iemand schreef in een memoriam: “Ik hoop dat vele mensen van hem dit leren: het koninkrijk van God is ruimer dan wij vaak denken.”[2]
B.W. was een erkend kanselredenaar en een productief en veelzijdig schrijver, wiens werk veel gelezen werd. Hij was sterk gericht op een groot publiek en had zeer matige belangstelling voor meer theoretische theologische zaken.
B.W. was onder meer vice-voorzitter van Youth for Christ Nederland, hoofdbestuurslid van de Evangelische Alliantie en hoofdredacteur van Timotheüs.
Door zijn uiterlijk - altijd getooid met hoed, krant en paraplu –en door zijn opvattingen was hij een markante persoonlijkheid.
Boeken
Een niet-volledige lijst van boeken van de hand van Barkey Wolf:
- Friedrich Nietzsche en het Christendom, 1928.
- De Samaritaansche, 1929
- Sint Franciscus van Assisi, 1929.
- Helpers op den weg, 1932.
- De nieuwe heirweg, 1933.
- De altijd open deur.
- C.H.Spurgeon en zijn boodschap aan ons, 1935.
- Het eeuwige leven, 1935.
- Naar het land van Jezus, 1935.
- Schat en Parel, 1938.
- Gebeden van Calvijn, 1940
- Gisteren en heden dezelfde en tot in eeuwigheid, met Dr. O. Norel en Ds. A. K. Straatsma, 1940.
- Herinnering en Visioen, met Ds. A.K. Straatsma, 1941.
- Eens Christens reis in dezen tijd, met Dr. O. Norel en Ds. A.K. Straatsma, 1942.
- Christus Mea Petra, Dr. H. Colijn in een rouwdienst herdacht, 1945.
- Stroomen van levend water, 1945.
- Dingen van waarde, 1946
- De evangelisten en hun geschriften, 1947.
- Schoenen voor onderweg, 1959.
- Tussen moeras en luchtspiegeling, 1962.
- Vensters in de preek, 1968.
- Dit bidden wij dit belijden wij, met anderen, 1968.
- Tegen de 80, 1974.
Meer info
- Biografisch lexicon voor de geschiedenis van het Nederlands protestantisme, s.v. Barkey Wolf, Aert Gerard. Op IngHist.nl
- A.G. Barkey Wolf (1892-1974), artikel op AlbertSchweitzer.be
Bronnen
Biografisch lexicon voor de geschiedenis van het Nederlands protestantisme, s.v. Barkey Wolf, Aert Gerard. Op IngHist.nl
A.G. Barkey Wolf (1892-1974), artikel op AlbertSchweitzer.be
Voetnoten
- ↑ Aangehaald in A.G. Barkey Wolf (1892-1974), artikel op AlbertSchweitzer.be
- ↑ Citaat van Go Verburg, gereformeerd predikant te Loenen aan de Vecht. Het in memoriam van Verburg is te lezen op: A.G. Barkey Wolf (1892-1974), artikel op AlbertSchweitzer.be