Asa: verschil tussen versies
kGeen bewerkingssamenvatting |
kGeen bewerkingssamenvatting Labels: Bewerking via mobiel Bewerking via mobiele website |
||
Regel 1:
'''Asa''' is in de Bijbel de naam van een koning van Juda en van een Leviet.
De eerstgenoemde Asa was de zoon en opvolger van [[Abia]]. Hij was koning van Juda gedurende 41 jaren, van 912-870 v. Chr.<ref>Een datering 956 - 915 v. C. heeft P.J. Gouda Quint, ''Woordenboek des Bijbels, inzonderheid ten gebruike bij de Statenvertaling''. Haarlem: De erven F. Bohn, 1866.</ref>. Deze vorst is gunstig bekend door zijn afkeer van de afgoderij, die in hem een íjverige bestrijder vond. Ook zorgde hij voor de versterking van het tweestammenrijk door het bouwen van vestingen en het verslaan van de Ethioipiërs.
In een oorlog met Baësa, de koning van Israël, zocht hij tegen Gods wil hulp bij Syrië, waartegen de profeet Hanani hem te vergeefs waarschuwde.
|
Versie van 9 jul 2017 20:48
Asa is in de Bijbel de naam van een koning van Juda en van een Leviet.
De eerstgenoemde Asa was de zoon en opvolger van Abia. Hij was koning van Juda gedurende 41 jaren, van 912-870 v. Chr.[1]. Deze vorst is gunstig bekend door zijn afkeer van de afgoderij, die in hem een íjverige bestrijder vond. Ook zorgde hij voor de versterking van het tweestammenrijk door het bouwen van vestingen en het verslaan van de Ethioipiërs.
In een oorlog met Baësa, de koning van Israël, zocht hij tegen Gods wil hulp bij Syrië, waartegen de profeet Hanani hem te vergeefs waarschuwde.
Het volk eerde en beminde hem.
Hij stierf circa 870 v.C. en werd opgevolgd door zijn zoon Josafat, die zijn vrouw Azuba hem geschonken had.
![]() De jaartallen zijn meerendeels ontleend aan Bijbels ontstaansmodel; tijdbalk Masoreten (Stichting De Oude Wereld, 2009). |
Bron
P.J. Gouda Quint, Woordenboek des Bijbels, inzonderheid ten gebruike bij de Statenvertaling. Haarlem: De erven F. Bohn, 1866. Tekst van het lemma 'Asa' is op 9 juli 2017 verwerkt.
Voetnoot
- ↑ Een datering 956 - 915 v. C. heeft P.J. Gouda Quint, Woordenboek des Bijbels, inzonderheid ten gebruike bij de Statenvertaling. Haarlem: De erven F. Bohn, 1866.