Dordtse Leerregels: verschil tussen versies
kGeen bewerkingssamenvatting |
kGeen bewerkingssamenvatting |
||
Regel 1:
De '''Dordtse Leerregels,''' opgesteld op de Synode van Dordrecht (16-1619), zijn een weerlegging van de ''Vijf artikelen'' van de remonstranten en worden daarom ook wel de ''Vijf artikelen tegen de remonstranten'' genoemd.
|
Versie van 9 jun 2017 20:21
De Dordtse Leerregels, opgesteld op de Synode van Dordrecht (16-1619), zijn een weerlegging van de Vijf artikelen van de remonstranten en worden daarom ook wel de Vijf artikelen tegen de remonstranten genoemd.
De leerregels zijn opgesteld op de Synode van Dordrecht, een landelijke vergadering van gereformeerde kerken in 1618 en 1619 in Dordrecht die ook bijgewoond werd door vertegenwoordigers van buitenlandse gereformeerde kerken.
De remonstranten (ook wel arminianen genoemd, naar Arminius) weken (en wijken) op vijf belangrijke punten af van de leer van de aloude Hervormde of Gereformeerde kerk:
1. Uitverkiezing: de remonstranten leren dat we door God werden uitverkoren op grond van ons geloof dat God van te voren in ons ziet.
2. De bedoeling of het bereik van Christus’ lijden en sterven: de remonstranten leren dat Christus leed en stierf voor alle mensen en dat wij zelf voor de toepassing ervan moeten zorgen. Anders gezegd: wij moeten de kruisdood van Christus krachtig (effectief) maken tot zaligheid, omdat deze kruisdood in zichzelf krachteloos is. Christus’ betaling is slechts de mógelijkheid, niet de wérkelijkheid van de verzoening. Onze vaderen zeggen wel dat God Zijn Zoon voor ons allen overgaf, maar dat de zaligmakende vrucht daarvan alleen is voor de uitverkorenen.
3. De doodsstaat van de mens: de remonstranten leren dat de doodsstaat van de mens niet zo totaal is, dat we onbekwaam zijn tot enig zaligmakend goed en geneigd tot alle kwaad.
4. Wedergeboorte en bekering: de remonstranten leren dat de mens een goede wil heeft om voor God te kiezen en dat het in onze eigen macht staat om wedergeboren te worden of niet wedergeboren te worden en dat we de Heilige Geest (effectief) kunnen tegenhouden.
5. De volharding der heiligen = gelovigen: de remonstranten leren dat wij zelf voor de volharding moeten en kunnen zorgen, om zalig te worden. We worden niet door God bewaard en gered, tenzij wij zelf ons bewaren en redden. God wordt dus afhankelijk gemaakt van ons.
Kort samengevat: volgens de gereformeerden verheerlijkten de remonstranten de mens en onteerden zij God; en zij ontroofden zo aan Gods kerk de enige troost. De contra-remonstranten weerlegden de Vijf artikelen vanuit de Schrift. Ze verheerlijkten God in Zijn verkiezend welbehagen, in Zijn krachtige verzoening, in Zijn eenzijdige zaligmakende werking en in Zijn onwankelbare trouw. Alleen, ze vernederden de mens daarmee wel op het diepst (net zoals de Bijbel dat doet). En dat staat ons niet aan. Daarom is het remonstrantisme nog steeds niet uitgestorven, maar leeft het van nature in ons aller hart.
Bron
Dordtse Leerregels, Wikipedia.nl. Enige tekst is overgenomen op 9 juni 2017.