Elath
Elath (= "Bosje van hoge bomen") of Eloth, ook geschreven Elat of Elot, was een Edomitische stad, aan het uiterste einde van de oostelijke golf der Schelfzee.
De Hebreeuwse naam is אילות, Elot, of אילת, Elat. De plaatsnaam betekent "bosje van hoge bomen"[1]. Het Strongnummer is 0359. De naam wordt 8x genoemd in het Oude Testament.
Elath was een haven aan de noordoostelijke arm van de Schelfzee of Rode Zee.
![](http://static.miraheze.org/christipediawiki/4/4b/Kaart_Isra%C3%ABl_Juda_Uzzia_Jerobeam_II_Amos.jpg)
Zij werd door David veroverd, en later door Uzzia versterkt.
2Kon 14:22 Die bouwde Elath, en bracht haar weder aan Juda, nadat de koning met zijn vaderen ontslapen was. (SV)
Nog later viel zij in de handen van de Syriërs.
Bron
P.J. Gouda Quint, Woordenboek des Bijbels, inzonderheid ten gebruike bij de Statenvertaling. Haarlem: De erven F. Bohn, 1866. Tekst van het lemma 'Elath' is op 10 nov. 2017 verwerkt.
Voetnoot
- ↑ Hebreeuws-Nederlands Lexicon, onderdeel van de Online Bible, een uitgave van Importantia.