Eliëzer: verschil tussen versies
Verwijderde inhoud Toegevoegde inhoud
k →Bron |
kGeen bewerkingssamenvatting |
||
Regel 3:
De naam betekent 'Mijn God is hulp' of ‘wien God tot hulpe is’<ref>S.J. van Ronkel, ''Woordenboek der eigennamen'' (Groningen: M. Smit, 1835) s.v. Eliëzer. Van Ronkel was destijds hoofdonderwijzer aan een Joodse school en beëedigd vertaler.</ref>, van ''El'', ‘God’, en het werkwoord ''Azôr'', ‘helpen, bijstand verlenen, vgl. Exod. 18: 4. Het gaat om de volgende personen:
[[Bestand:Bible primer, Old Testament, for use in the primary department of Sunday schools (1919) (14595393869).jpg|miniatuur|472x472px|Rebekka en Eliëzer, Abrahams knecht, bij de bron]]
1. de voornaamste van Abrahams knechten. Zijn naam wordt alleen genoemd in Gen. 15:2. Hij was ‘van [[Damascus]]’
Hoezeer zijn meester vertrouwen in hem stelde, blijkt ons uit zijn zending naar Mesopotamië, ten einde voor Izak een vrouw uit Nahors geslacht te zoeken. Want het was waarschijnlijk Eliëzer die gezonden werd, ofschoon zijn naam dan niet genoemd wordt. De gronden van deze waarschijnlijk zijn:
Zijn missie is een prachtig beeld van het werk van de [[Heilige Geest]] in het verwerven van een bruid voor de [[Heer Jezus]], voor wie Hij nu de [[gemeente]] bijeenvergadert. Eliezer plaatste een gouden voorhoofdsiersel op Rebecca’s aangezicht en twee armringen aan haar handen (Gen. 24:47), die ze droeg op weg naar Izak. De sieraden zijn een zinnebeeld van de genade of vrucht van de Geest, waarmee Hij hen siert die Hij leidt naar de hemelse Bruidegom (Gen. 24:1-67).▼
# De knecht die gezonden wordt om een bruid te werven is 'de oudste knecht' (Gen. 24:2). Eliëzer wordt reeds in Gen. 15:1-3 genoemd, tientallen jaren eerder. Mocht Eliëzer bij de zendingsopdracht nog leven, dan moet hij oud zijn geweest.
# De knecht die gezonden wordt regeert over alles wat Abraham heeft (Gen. 24:2). In Gen. 15:2 wordt Eliëzer door Abraham 'de bezitter van mijn huis' genoemd.
# De naam van knecht wordt niet genoemd, juist omdat zijn naam al eerder (Gen. 15:2) is genoemd. "Indien hij een ander geweest ware, dan zou om de belangrijkheid van de hem opgedragen taak zijn naam niet verzwegen zijn." (T.M. Looman<ref>''Handboek ter Bijbelverklaring'', commentaar op Genesis 24:2. </ref>)
Meestal<ref>"Een ieder houdt deze knecht voor Eliziër", aldus in: Patrik, Polus en Wels, ''de Verklaring van de Geheele Heilige Schrift, door eenigen van de voornaamste Engelsche Godgeleerden'' (18e eeuw). Ook de kanttekenaar van de Statenvertaling zegt: "Versta den verzorger en opperknecht zijns huisgezins, genoemd Eliëzer van Damaskus."</ref> wordt dan ook aangenomen dat het Eliëzer was die de opdracht ontving. "Meestal neemt men aan, dat deze knecht de Eliëzer van Ge 15.2-3 is; zeker is dit niet."<ref>Dr. ir. J. de Graaf e.a. (red.), ''Tekst voor Tekst; de Heilige Schrift kort verklaard en toegelicht'' (Boekencentrum, 1987). </ref>
Hij was blijkbaar een vroom man, en vertrouwde op God om zijn reis voorspoedig te maken.
▲Zijn missie is een prachtig beeld van het werk van de [[Heilige Geest]] in het verwerven van een bruid voor de [[Heer Jezus]], voor wie Hij nu de [[gemeente]]
2. Tweede zoon van [[Mozes]] en [[Zippora]] (Ex. 18:4), zo genoemd door Mozes, omdat 'God' was 'zijn hulp’ geweest. Eliëzer werd met zijn moeder en zijn broer overgelaten aan de zorg van Jethro tot na de uittocht van Israël, toen zij herenigd werden met Mozes in de woestijn.
Regel 30 ⟶ 40:
''A New and Concise Bible Dictionary'' (George Morris, 1899) s.v. Eliezer. Hieruit is op 15 febr. 2013 tekst genomen, vertaald en verwerkt.
==
|