Felix (stadhouder): verschil tussen versies
Verwijderde inhoud Toegevoegde inhoud
Nieuwe pagina aangemaakt met ''''Felix '''was de Romeinse stadhouder (‘procurator’) van Judea (52-60 n.C.), voor wie de apostel Paulus gebracht werd voor een verhoor in Caesarea....' |
kGeen bewerkingssamenvatting |
||
Regel 1: | Regel 1: | ||
'''Felix '''was de Romeinse stadhouder (‘[[procurator]]’) van Judea (52-60 n.C.), voor wie de apostel [[Paulus]] gebracht werd voor een verhoor in Caesarea. Hij hield Paulus twee jaar gevangen in de hoop losgeld te bekomen. |
'''Felix '''was de Romeinse stadhouder (‘[[procurator]]’) van Judea (52-60 n.C.), voor wie de apostel [[Paulus]] gebracht werd voor een verhoor in [[Caesarea (Maritima)|Caesarea]]. Hij hield Paulus twee jaar gevangen in de hoop losgeld te bekomen. |
||
[[Bestand:Antonius Felix.jpg|links|miniatuur|223x223px|Beeltenis van Felix]] |
[[Bestand:Antonius Felix.jpg|links|miniatuur|223x223px|Beeltenis van Felix]] |
||
Hij wordt door de Romeinse geschiedschrijver Tacitus ''Antonius Felix'' genoemd. De naam 'Felix' betekent “de gelukkige” of “gelukkig”. Felix wordt negen keer in het [[Nieuwe Testament]] genoemd, in Hand. 23 – 25. |
Hij wordt door de Romeinse geschiedschrijver Tacitus ''Antonius Felix'' genoemd. De naam 'Felix' betekent “de gelukkige” of “gelukkig”. Felix wordt negen keer in het [[Nieuwe Testament]] genoemd, in Hand. 23 – 25. |
||
Regel 5: | Regel 5: | ||
Felix was de vierde Romeinse '''stadhouder '''van Judea na de dood van koning [[Herodes Agrippa I]] (44 n. Chr.). Hij regeerde waarschijnlijk van 52-60 n. Chr. |
Felix was de vierde Romeinse '''stadhouder '''van Judea na de dood van koning [[Herodes Agrippa I]] (44 n. Chr.). Hij regeerde waarschijnlijk van 52-60 n. Chr. |
||
{{Tijdbalk Augustus tot Vespasianus}} |
|||
⚫ | Hij was oorspronkelijk een vrijgelaten slaaf. Door keizer Claudius werd hij in 52 n. Chr., voornamelijk op voorspraak van zijn broeder Pallas, die een gunsteling van de keizer was, onder invloed van de toenmalige hogepriester Jonathan, tot stadhouder over [ |
||
⚫ | Hij was oorspronkelijk een vrijgelaten slaaf. Door keizer Claudius werd hij in 52 n. Chr., voornamelijk op voorspraak van zijn broeder Pallas, die een gunsteling van de keizer was, onder invloed van de toenmalige hogepriester Jonathan, tot stadhouder over [[Judea]] gekozen. Zijn residentie was te [[Caesarea (Maritima)|Caesarea]]. De gestrenge geschiedschrijver [[Tacitus]] zegt, dat hij "de ziel van een slaaf, maar de aanmatiging van een koning bezat". Zijn privéleven was verre van onberispelijk. |
||
⚫ | |||
[[Bestand:Paulus voor Felix en Drusilla.jpg|miniatuur|Paulus voor Felix en Drusilla]] |
|||
Hij had drie vrouwen, onder wie voornamelijk bekend is geworden de joodse [[Drusilla]], die eerst gehuwd was geweest met Azizus, koning van Emesa. |
|||
⚫ | |||
Toen Paulus voor Felix gesteld werd, was deze sinds vele jaren rechter over het volk der Joden. <blockquote>''Hnd 24:10 Paulus echter antwoordde, nadat de stadhouder hem een wenk had gegeven om te spreken: Daar ik weet dat u sinds vele jaren rechter over dit volk bent, verdedig ik mijn zaak met goede moed, (TELOS)''</blockquote>[[Bestand:Paulus voor Felix en Drusilla.jpg|miniatuur|Paulus voor Felix en Drusilla]]Felix was "vrij nauwkeurig bekend met wat de Weg betrof," dat is het christendom (Hand. 24:22). |
|||
⚫ | Zijn vrouw Drusilla gaf hem haar begeerte te kennen om Paulus, die door Lysias in de handen van de stadhouder Felix overgeleverd was, te zien en te horen; maar, toen de apostel met diepe ernst voor Felix en Drusilla getuigde van rechtvaardigheid en matigheid en het toekomende oordeel, liet Felix Paulus gaan. |
||
⚫ | |||
Wat de redenaar Tertullus van Felix zegt (Hand. 24:3) is niets anders dan pluimstrijkerij. Felix was als stadhouder heerszuchtig, onrechtvaardig en wreed. Hij meende alle mogelijke misdaden straffeloos te kunnen begaan (zo Tacitus). Op politiek gebied liet hij velen door sluipmoord (voornamelijk bij gelegenheid van volksoproeren) uit de weg ruimen en op godsdienstig gebied dreef hij de joden tot het uiterste en werkte verregaande dweepzucht in de hand. |
Wat de redenaar Tertullus van Felix zegt (Hand. 24:3) is niets anders dan pluimstrijkerij. Felix was als stadhouder heerszuchtig, onrechtvaardig en wreed. Hij meende alle mogelijke misdaden straffeloos te kunnen begaan (zo Tacitus). Op politiek gebied liet hij velen door sluipmoord (voornamelijk bij gelegenheid van volksoproeren) uit de weg ruimen en op godsdienstig gebied dreef hij de joden tot het uiterste en werkte verregaande dweepzucht in de hand. |