De '''geschiedenis van Israël''' is de geschiedenis van het volk en de staat Isräel.
=== 1948 ===
De Joodse staat wordt uitgeroepen, waarop Arabische landen tot de aanval overgaan. De Onafhankelijkheidsoorlog van 1948. Bij het begin van de oorlog is 35% van de Joodse bevolking in het land geboren. Tel Aviv is de enige stad met meer dan 100.000 inwoners.
[[Bestand:1948 Arab Israeli War - May 15-June 10.svg|gecentreerd|miniatuur|904x904px|''Arabische aanvallen in de periode 15 mei - 10 juni 1948'']]
Jordanië bezet een groot deel van het historsche Samaria en Juda; de Joden worden verdreven. Ook uit de oude stad van Jeruzalem worden Joden verdreven. De bezetting door Jordanië zou tot 1967 duren.
In de bloedige Onafhankelijkheidsoorlog verliest 1% van de Joodse bevolking het leven.
=== Jaren '50 ===
In 1950 hernoemt Jordanië, dat sinds 1948 een groot deel van het historische Samaria en Judea bezet houdt, dit gebied 'Westoever' (Eng. Westbank).
In de jaren vijftig doden Arabische commando’s, die vanuit Jordanië en Egypte Israël binnendrongen, honderden Joden.
=== 1967 ===
mei: Egypte sluit de Straat van Tiran af, de doorgang voor Israëlische schepen naar Azië. Dit is funest voor de economie Israël. Egypte zendt vervolgens 100.000 Egyptische soldaten en 950 tanks naar de grens van Israël.
[[Bestand:1967 Klaagmuur ramshoorn.jpg|miniatuur|''Foto: Rabbijn Shlomo Goren blaast op de ramshoorn bij de bevrijding van de klaagmuur in 1967.'']]
5-10 juni: de Zesdaagse Oorlog, de derde Israëlisch-Arabische oorlog. In deze oorlog herovert Israël Oud-Jeruzalem, Judea & Samaria en de Golanhoogte op de Arabieren.
Israël ziet zich genoodzaakt de aanval te openen. Op 5 juni opent Israël de aanval op Egypte en Syrië. Van Arabische zijde zijn in de oorlog gewikkeld Egypte, Syrië, Jordanië en Irak. De oorlog duurt zes dagen (5 tot 10 juni) en wordt dan ook bekend als de '''''Zesdaagse Oorlog''''' of ''Juni-oorlog.'' Israël wint de oorlog en verovert grote stukken land:
* Oost-Jeruzalem, dat nog in Arabische handen was
* de Westoever: het gehele gebied ten westen van de Jordaan, ontnomen aan Jordanië
* de Gazastrook, ontnomen aan Egypte
* de Sinaïwoestijn, ontnomen aan Egypte
* de hoogvlakte van Golan, ontnomen aan Syrië
* twee Saoedische eilandjes
Op de derde dag van deze Zesdaagde Oorlog, 7 juni, wordt het oude stadsdeel van Jeruzalem veroverd. Joodse soldaten huilen voor de Klaagmuur.
<Youtube width="600" height="480">l17p0fTNvf0?rel=0</youtube><BR>
''Israëlische soldaten op de tempelberg en bij de klaagmuur. Duur: 2 minuten. Hebreeuws gesproken. Bron: Youtube.com.''
<Youtube width="600" height="480">a6e3kKu5XaU?rel=0</youtube><BR>
''Israëlische soldaten bevrijden de Oude Stad.''
De Israëlische regering verklaart formeel: Jeruzalem zal de ondeelbare hoofdstad van de Joodse staat Israël zijn.
De Golanvlakte wordt op Syrië veroverd. Op 10 juni wordt een staakt-het-vuren bereikt.
<Youtube width="600" height="480">K9MkcsBbBGA?rel=0</youtube><BR>
''Filmpje over de Zesdaagse Oorlog, duur 6 minuten, Engels, bron Youtube.com)''
Lange film: [https://www.youtube.com/watch?v=y8jLKyHZTFM Six Days in June] (2 uur, Engels gesproken; Youtube.com, gepubliceerd 9 okt. 2014)
Na de overwinning van de 'juni-oorlog' begonnen de Joden, die in 1948 door de Arabieren waren verdreven uit de dorpen en gemeenten waar ze generatieslang hadden gewoond, langzaam terug te keren naar hun heroverde thuisland voornamelijk in Judea in Hebron en ten zuiden van Bethlehem (Gush Etzion)<ref name=":1">[https://brabosh.com/2016/09/29/pqpct-dc9-2/ RIP Shimon Peres (3): Over zijn historische bijdrage aan de Joodse herbewoning van Judea en Samaria], Brabosh.com, 29 sept. 2016. </ref>. Verder ontstonden de eerste ‘nederzettingen’.
=== 1972 ===
Tijdens de Olympische Spelen in München worden 11 Israëlische atleten gegijzeld door de Palestijnse terreurbeweging Zwarte September. Na een mislukte reddingsoperatie komen zij allen om het leven. Ze worden worden door de gewapende Palestijnen gedood.
=== 1973 ===
oktober: de Jom Kippoeroorlog. De Egyptische en Syrische legers zetten op Verzoendag (Jom Kippoer) een verrassingsaanval in. Het offensief, dat Israël bijna van de kaart veegde, prikkelde Joden daarna tot het bouwen van nederzettingen.
=== 1974 ===
Op het einde van 1974 poogt een groep Joden een ‘nederzetting’ op te richten op de ruïnes van het treinstation van het Arabisch dorp Sebastia, voorheen de antieke stad Samaria. Zeven keren beklommen ze de heuveltoppen, stelden er tenten op en trachtten een blijvende Joodse bewoning in Samaria te verkrijgen. Zeven keren beval de Israëlische regering het Israëlische Leger (IDF) om hen te verdrijven. Een Israëlische resolutie verklaarde de ‘nederzetting’ onwettig<ref name=":1" />.
=== 1975 ===
[[Bestand:Kedumim.jpg|miniatuur|636x636px|Joodse nederzetting in Kadum, ca. 1975.]]
december: achtste poging van Joden om een nederzetting in de stad Sebastia (Samaria) te stichten. De Israëlische regering haalt bakzeil: met het Sebastia-akkoord, ondertekend door premier Yitzhak Rabin en minister van defensie Shimon Peres, erkent de Israëlische overheid voor het eerst het bestaansrecht van een nederzetting in Palestijns gebied, op de site van de militaire basis van Kadum'','' 11 kilometers ten zuidwesten van Nabloes, het oude Sichem, in Samaria. Permanente bewoning van de nederzetting wordt officieel toegestaan.
Duizenden Joden verzamelen zich aan het verlaten treinstation van Sebastia om hun overwinning te vieren. Vijfentwintig Joodse gezinnen krijgen toestemming om zich te vestigen in de nederzetting, die later de naam ''Kedumim'' zal krijgen.
Het Sebastia-akkoord gaf een belangrijke impuls aan de nederzettingenbeweging; het zette het licht op groen voor een enorme vermenigvuldiging van ‘nederzettingen’ voorbij de Groene Lijn<ref name=":1" />. Het was het begin van de massale Joodse herbewoning van zowel Judea als Samaria.
=== 1977 ===
17 mei: Premier Menachim Begin bezoekt de nederzetting Kedumim en verklaart: “Wij staan hier op de grond van het bevrijde Israël.”
juli: Premier Begin verleent volledige wettige status aan de nederzetting in Kadum, die nauwelijks 100 Joodse bewoners telt, die in mobil homes en stacaravans wonen. Langzaam zal Kadum de stad Kedumim worden. In 2016 zal de stad ca. 4.510 tellen<ref name=":1" />.
=== 1981 ===
Israel annexeert de Golanhoogte, een gebied dat in 1967 werd veroverd op Syrie. Bijgevolg wordt daar de Israelische wetgeving van kracht. De annexatie wordt internationaal niet erkend.
Op 7 juni bombarderen Israëlische vliegtuigen de Iraakse kernreactor Osirak.
=== 1982 ===
Het leger valt Libanon binnen, als reactie op Palestijnse beschietingen vanuit dat land.
In de Palestijnse vluchtelingenkampen bij Sabra en Shatila worden, met medeweten van Israëlische militairen, honderden, mogelijk duizenden mensen vermoord door 'christelijke' milities. Defensieminister Sharon zal daarom later moeten aftreden.
=== 1988 ===
Homoseksualiteit wordt legaal in Israël. Alle rechtbanken erkennen en respecteren de 'rechten' van homoseksuelen, ondanks fel verzet vanuit godsreligieuze kringen.
=== 1989 ===
Een nieuw kabinet onder leiding van Jitschak Shamir treedt aan.
=== 1993 ===
13 september: Israel en de Palestijnen (= PLO, de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie) ondertekenen in het Witte Huis te Washington de Oslo-verdragen. Palestijnen krijgen meer zeggenschap over de Palestijnse gebieden; beperkt Palestijns zelfbestuur uit te oefenen door de speciaal hiervoor opgerichte Palestijnse Autoriteit (PA). Hoewel de akkoorden een einde maakten aan de Palestijnse opstand met stenengooierij, neemt het aantal terroristische aanslagen tot 1998 aanzienlijk toe, die honderden Israëliers het leven kost. Sinds de ondertekening van de akkoorden met de Palestijnen werden tot 2016 bijna 1700 Israëliërs vermoord tijdens aanslagen, steekpartijen en gevechten<ref name=":0" />.
=== 1994 ===
26 oktober: vredesakkoord tussen Jordanië en Israël. Het was na het akkoord met Egypte het tweede en tot anno 2016 nog altijd laatste vredesakkoord van Israël met een Arabisch land.
december: Yitzhak Rabin en Shimon Peres ontvangen de Nobelprijs voor de Vrede voor hun vredesinspanningen.
=== 1995 ===
24 september: in Taba (Sinaï, Egypte) wordt het Oslo II Akkoord getekend door Israël en de PLO. Het is een interimregeling over de Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever. Het akkoord gaf de Palestijnen zelfbestuur in Bethlehem, Hebron, Jenin, Nablus, Qalqilya, Ramallah, Tulkarm, en ongeveer 450 dorpen<ref>[https://nl.wikipedia.org/wiki/Oslo-akkoorden Oslo-akkoorden], Wikipedia.nl, geraadpleegd 30 sept. 2016. Enige tekst hiervan is verwerkt.</ref>.
28 september: het Oslo II Akkoord wordt in Washington D.C. bekrachtigd door premier Yitzchak Rabin en PLO voorzitter Yasser Arafat. Getuigen waren president Bill Clinton en afgezanten van Rusland, Egypte, Jordanië, Noorwegen en de Europese Unie.
4 november: Yitzak Rabin wordt in Tel Aviv op straat doodgeschoten door een Israëlische ultranationalist, nog geen zes weken na de ondertekening van Oslo II. Rabin wordt opgevolgd door Shimon Peres als premier van Israël tot aan de parlementsverkiezingen van 18 juni 1996.
In 1995 komen bij een zelfmoordaanslag in Israël 22 mensen om het leven: 21 soldaten en 1 burger.
=== 1996 ===
18 juni: parlementsverkiezingen in Israël. De Arbeidspartij leidt een zware nederlaag als gevolg van de ondertekening van Oslo II in 1995. Premier Peres wordt opgevolgd door Benjamin Netanyahu van de partij Likoed.
=== 1997 ===
Israël en Egypte ondertekenen een vredesverdrag.
== 21e eeuw ==
=== 2000 ===
Israël biedt de Palestijnen 93 procent van de Westoever aan. De Palestijnen mogen van de Israëliers een eigen staat hebben met Oost-Jeruzalem als hoofdstad. De Palestijnen wijzen het aanbod af. De terreur van Palestijnse zijde neemt toe.
De tweede Palestijnse Opstand brak uit nadat Ariel Sharon in september 2000 een bezoek brengt aan de Tempelberg. Het bezoek vormde de aanleiding tot de tweede Intifada, die aan duizenden het leven kostte.
=== 2001 ===
Ariel Sharon (geb. 1928) wordt de 11e premier van Israël.
=== 2002 ===
Op 27 maart 2002 komt koning Abdullah van Saoedi-Arabië met het zogenoemde Arabische Vredesinitiatief. Dit brengt het volgende voorstel:
* Israël trekt zich volledig terugtrekken uit de in 1967 veroverde gebieden, waaronder Oost-Jeruzalem en de Golanhoogte;
* er komt een onafhankelijke Palestijnse staat;
* Oost-Jeruzalem wordt de hoofdstad van de Palestijnse staat;
* Israël laat 5 miljoen Arabische ‘vluchtelingen’ toe.
Als Israël dit voorstel zou aanvaarden, zouden alle Arabische landen de betrekkingen met Israël normaliseren.
Op 8 juni wordt in Jeruzalem de eerste parade van homoseksuelen gehouden, waaraan zo'n 4000 mensen deelnemen. Tegenstanders laten zich niet onbetuigd.
=== 2003 ===
Premier Sharon zegt: „Wij zijn bereid om voort te gaan met zijn uitvoering: twee staten –Israël en een Palestijnse staat– die naast elkaar bestaan in rust, veiligheid en vrede.”
=== 2004 ===
Op 9 juli 2004 stelt het Internationale Gerechtshof in Den Haag dat het veiligheidshek opgericht door Israël onwettig is. Het bepaalt tevens dat alle Joodse nederzettingen in de Palestijnse gebieden illegaal zijn. Het Internationaal Gerechtshof is de hoogste juridische instantie in de wereld.
Op 26 oktober 2004 keurt het parlement een plan goed van premier Sharon voor de ontruiming van de Gazastrook en het noorden van de Westelijke Jordaanoever. Tot grote woede van duizenden Joodse kolonisten die daar weg moeten.
=== 2005 ===
Israël trekt zich in augustus terug uit de [[Gazastrook]]; 21 nederzettingen daar worden ontruimd en 8500 Israelische inwoners in het gebied moeten huis en haard verlaten. Israël hoopt hiermee de vrede te bevorderen. Helaas neemt het aantal raketbeschietingen vanuit de Gazastrook aanzienlijk toe (179 in 2005, 949 in 2006).
Hamas ontvoert een Israëlische militair, Gilad Shalit. Hij zou pas in 2011 worden vrijgelaten, in ruil voor ruim duizend Palestijnse gevangenen.
Premier Sharon stapt in november uit de Likoedpartij en richt een eigen partij op, Kadima (= 'Vooruit'). De nieuwe partij trok een derde deel van Likoed en een aantal prominente leden van de Arbeiderspartij aan.
=== 2006 ===
Premier Ariel Sharon raakt op 4 januari na een hersenbloeding in een diepe coma, waarin hij blijft tot zijn overlijden in 2014. Vicepremier Ehud Olmert neemt zijn taak over. De partij van Sharon en Olmert wint in maart 2006 de verkiezingen.
=== 2007 ===
Israël stelt een blokkade in rond de Gazastrook, om de instroom van wapens voor [[Hamas]], dat in de Gazastrook de macht heeft gegrepen, te voorkomen.
Op 6 september 2007 vernietigt de Israëlische luchtmacht een illegale kernreactor in aanbouw bij al-Kibar in [[Syrië]].
=== 2008 ===
Israël accepteert bijna alle Palestijnse eisen en biedt bijna 100% van de Westoever aan. De Palestijnen verwerpen het voorstel.
[[Bestand:Raketten Mortieren Gaza2008.png|gecentreerd|miniatuur|799x799px]]
Van 27 dec. 2008 - 18 januari 2009 voert Israël onder de naam '''Gegoten Lood''' een militaire operatie in de Gazastrook uit (Engels: Operation Cast Lead; Hebreeuws: מבצע עופרת יצוקה, Mivtza Oferet Yetzukah). De operatie begint op 27 december 2008 met Israëlische luchtaanvallen en wordt op 3 januari 2009 aangevuld met een grondoffensief. De aanleiding van de Israëlische aanval waren raket- en mortieraanvallen van Hamas en andere militante Palestijnse groeperingen, die jarenlang vanuit de Gazastrook op Israëlisch grondgebied werden uitgevoerd. Doel van Israël was het vernietigen van de militaire infrastructuur van Hamas, die onder meer bestaat uit tunnels voor de smokkel van onder andere wapens tussen de Gazastrook en Egypte.
Bij de gevechten en luchtaanvallen vielen onder de inwoners van de Gazastrook ongeveer 1.300 doden, van wie (afhankelijk van de bron) een derde tot twee derde burgerslachtoffers zouden zijn. Ook werden 20.000 gebouwen in de Gazastrook verwoest of beschadigd. De materiële schade werd geschat op € 1,3 miljard. Het conflict eindigde met het eenzijdig afkondigen van een bestand door zowel Israël, als (korte tijd later) Hamas.
Meer informatie over de operatie Gegoten Lood: https://nl.wikipedia.org/wiki/Conflict_in_de_Gazastrook_2008-2009
=== 2011 ===
In febr. 2011 steunen 14 van de 15 leden van de VN-Veiligheidsraad een Palestijnse resolutie, waarin de Israëlische 'nederzettingen' in Judea en Samaria illegaal worden verklaard. Tot woede van de Palestijnen stemmen de Verenigde Staten tegen.
In 2011 neemt het aantal Joodse kolonisten in de Palestijns gebieden met 13.000 toe, van bijna 524.000 naar bijna 537.000 zielen.
Israel plaatst in maart raketafweer bij de Gazastrook. Het systeem Iron Dome moet beschermen tegen de raketten die Palestijnen afvuren. Het antiraket-systeem volgt de raketten en schiet ze tijdens de vlucht kapot. De installaties kunnen binnen enkele uren worden afgebroken en elders in Israel worden opgebouwd. De regering zegt dat het anti-raketsysteem niet waterdicht is en nog verder zal worden verbeterd.
In augustus sluipt een groep gewapende mannen vanuit Egypte de grens over bij Eilat en doodt acht Israëliërs. Bij de Israëlische vergelding komen zes Egyptische grenswachten om.
Israël laat in het najaar meer dan duizend gedetineerde Palestijnen, onder hen terroristen, vrij in ruil voor de militair Gilad Shalit. Hij was sinds juni 2006 in handen van de Palestijnse beweging Hamas.
In 2011 worden van de Gaza-strook 680 aanvallen met raketten en mortier gepleegd, waaronder 80 middellange-afstandsraketten van het type Grad-raketten. Er zijn weinige lichamelijke slachtoffers.
=== 2012 ===
'''Operatie Wolkkolom'''
De raketbeschietingen vanuit de Gazastrook op Israël nemen toe. Als reactie lanceert Israël in november de militaire operatie 'Verdedigingszuil', in het Hebreeuws eigenlijk 'Wolkkolom', een verwijzing naar de [[Wolkkolom]] waarmee God het volk afschermde van de Egyptenaren. De leider van de militaire tak van Hamas wordt door Israël omgebracht. De Israëlische premier Netanyahu verklaart op 15 november: „In plaats de inwoners van Gaza een betere toekomst te geven, heeft de top van Hamas met steun van Iran Gaza verandert in een terreurbolwerk. Ze vuurden duizend raketten af op onze steden, dorpen op onze burgers en kinderen. Ze smokkelden duizenden raketten en projectielen Gaza binnen en ze hebben deze doelbewust verstopt in bewoonde gebieden, in huizen, in scholen en bij ziekenhuizen. Alleen dit jaar al heeft Hamas meer dan duizend raketten afgevuurd op Israël, inclusief bijna 200 raketten in de afgelopen 24 uur.” De oorlog duurt 8 dagen en eindigt met een wapenstilstand, waarbij Egypte bemiddelde. Er kwamen 166 Palestijnen en zes Israëliërs om het leven.
In 2012 werden 2248 '''raketten''' op Israël afgevuurd.
=== 2013 ===
Op 5 juli vernietigt de Israëlische luchtmacht Russische wapens in een opslagplaats in de Syrische havenstad Lataki.
Ook in 2013 werd Israël met raketten bestookt uit de Gazastrook. Zie de [http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Palestinian_rocket_attacks_on_Israel,_2013 lijst van Palestijnse raketaanvallen op Israël in 2013] (Wikipedia, Engels).
=== 2014 ===
'''Sharon overleden.''' Op 11 januari overlijdt oud-premier en oorlogsheld Ariel Sharon op 85-jarige leeftijd, na 8 jaar in coma te hebben gelegen. Als militair en politicus was hij gevierd èn omstreden. Sharon was premier van 2001 tot 2006.
'''President.''' Op 10 juni wirdt Reuven Rivlin wordt door het Israëlische parlement tot president van Israël gekozen.
'''Ontvoering.''' Op 12 juni worden drie Joodse tieners, woonachtig op de Westelijke Jordaanoever, ontvoerd. Israël kamt de Westoever uit en verrichten arrestaties. Palestijnen reageren agressief. Op 30 juni worden de dode lichamen van de drie jongens in een greppel gevonden. Uit vergelding vermoorden in Israël Joodse mannen een Arabische tiener. De spanningen tussen Joden en Palestijnen lopen hierdoor op.
'''Operatie Vaste klif.''' In juli, als vergelding voor aanhoudende raketbeschietingen uit de [http://www.christipedia.nl/Artikelen/G/Gazastrook Gazastrook] (zo'n 500 raketaanvallen in de maand juni), begint de weermacht van Israël operatie Vaste Klif (Hebr. ''Tzuk Eitan''; Engels: ''Protective Edge,'' beschermrand). Het leger wil de rakettenregen doen ophouden, Hamas (dat in de Gazastrook de scepter zwaait) verzwakken en daardoor de veiligheid van de burgers in Israël verbeteren. Het wapens zwegen na een (tijdelijke)wapenstilstand op 26 augustus. Aan Palestijnse zijde waren rond 2.200 doden gevallen, aan Israëlische kant 72.
{| class="wikitable"
|-
|Arjan, een Nederlander op bezoek in Tel Aviv, meldde in juli 2014 over de raketaanvallen vanuit de Gazastrook<ref>[http://isreality.nl/2014/07/shabbat-shalom/ 'Shabbat shalom'], bericht op Israelity.nl, 12 juli 2014. </ref>:
| style="padding: 5px;"|{{Special:PrefixIndex/{{ROOTPAGENAME}}/ |hideredirects=1 |stripprefix=0}}
|}
== Indeling ==
''Tel Aviv, Israël, vrijdag 11 juli, 20:42 uur. Shabbat is net begonnen. Families zijn vanuit de synagogen onderweg naar huis, of hebben zich zojuist geïnstalleerd voor het uitgebreide shabbatsmaal. ‘Shabbat shalom’, klinkt het uit hun kelen.''
Men kan de tijd (de geschiedenis en de toekomst) van het volk Israël in zeven tijden verdelen<ref>Volgens Theo Niemeijer, in: [https://www.youtube.com/watch?v=tL6-1ooLUtg Zoeklichtdag 2023 - Theo Niemeijer 'De eindtijd uitgelegd']. Youtube.com: Stichting Het Zoeklicht, 4 mei 2023. Duur: 49 min. 27 sec. </ref>:
# De vorming van de natie Israël gedurende 400 jaar in Egypte.
''De nauwelijks ingetreden shabbatsrust wordt ineens ruw verstoord. Het ‘Tzeva adom’ schalt door de straten van de stad. Luchtalarm. Opnieuw zijn er vanuit Gaza raketten onderweg naar Tel Aviv. Maken dat je wegkomt dus. Net als ik zoeken de honderdduizenden inwoners van Tel Aviv haastig hun weg naar veiliger oorden. Naar de schuilkelder van hun woning, of -als die er niet is- naar het trappenhuis van hun flatgebouw. Een minuut en 52 seconden lang klinkt het luchtalarm. Het leven in Tel Aviv staat even helemaal stil. Iedereen houdt z’n adem in.''
# De uittocht en 40-jarige woestijnreis op weg naar het beloofde land . God woonde in een tent te midden van Zijn volk.
# Gedurende 750 jaren woont Israël in het beloofde land. (Salomo, de vredevorst die geschenken ontving naburige naties, was een voorafschaduwing van de Messias, die geschenken van de volken zal ontvangen.)
# 70-jarige ballingschap in Babel
# Deels terug in het land, maar onder heerschappij van heidenvolken. Geboorte, dood en opstanding van de Messias.
# Wonen in de diaspora (verstrooiing), na de verwoesting van de tempel in 70 na Chr. onder de volken, gedurende bijna 2000 jaar. Hosea ''{{BVP|Bijbelboek=Hosea|Hoofdstuk=3|Vanaf_vers=4|Tot_vers=5}}''(CP<ref>Hertaling of vertaling door Christipedia, uitgaande van de Statenvertaling. </ref>)
# Het messiaanse vrederijk
== Impressie 750 v.C. — 1918 n.C. ==
''Drie harde knallen schrikken het luchtruim boven de stad op. Eén heel dichtbij, twee wat verder weg. Bijna automatisch ga ik er vanuit dat de Iron Dome, Israëls raketafweersysteem, ook deze serie projectielen succesvol heeft onderschept. Iedereen gaat weer verder met waar hij mee bezig was. Het leven gaat door.''
Hieronder een geschiedenis van de Israëlieten vanaf 750 v.C. tot 1980 n.C. Het gezichtspunt is de verhouding tot opkomende en ondergaande rijken.
|}
Meer informatie over de operatie Beschermende Rand: [http://en.wikipedia.org/wiki/2014_Israel%E2%80%93Gaza_conflict Operation Protective Edge] (Wikipedia, Engels)
<Youtube width="768" height="432">KR9sWRzbdJw</youtube><BR>''Israel / Palestine - History of the Jews (Part 1)'', gepubliceerd door Geo History op Youtube.xcom op 14 maart 2018.
Op 24 juli wordt de '''nieuwe president''' Reuven Rivlin beëdigd, nadat hij anderhalve maand eerder is verkozen. Hij volgt president Peres op, die hij bedankt voor het levenslang dragen van Israëls last. Daarmee wordt Rivlin de tiende president van de staat Israël. Hij is lid van de politieke partij Likoed.
De onderhandelingen met de Palestijnen houden op (in jan. 2016 zijn ze nog niet hervat.
In 2014 nam de Algemene Vergadering van de '''Verenigde Naties''' 20 resoluties aan die Israël veroordeelden, en slechts vier aangaande andere staten, respectievelijk Syrië, Noord-Korea, Oekraïne en tegen Iran.
'''Meer informatie over 2014''' in Israël: [http://en.wikipedia.org/wiki/2014_in_Israel 2014 in Israel] (Wikipedia, Engels)
=== 2015 ===
'''Immigratie.''' Bijna 30.000 joden komen als immigranten Israël binnen, het hoogste aantal in vijftien jaar. Onder de nieuwkomers zijn opvallend veel Joden uit Oekraïne en Frankrijk (7900 Franse joden)<ref>[http://www.refdag.nl/nieuws/buitenland/meer_joden_emigreren_naar_israel_1_962367 Meer joden emigreren naar Israël], nieuwsbericht op RefDag.nl, 26 dec. 2015.</ref>.
'''Spaans staatsburgerschap.''' Spanje geeft duizenden nakomelingen van Spaanse joden het Spaanse staatsburgerschap. Het zijn asielzoekers, vooral uit Marokko, Turkije en Venezuela, die op grond van een nieuwe wet recht hebben op de Spaanse nationaliteit. De wet moet een zwarte bladzijde uit de Spaanse geschiedenis gedeeltelijk rechtzetten. In 1492 dwong Spanje de joden zich te bekeren tot het katholieke geloof. Miljoenen joden die zich niet wilden bekeren sloegen op de vlucht; anders zouden ze ter dood zijn gebracht<ref>[http://nos.nl/artikel/2060845-na-meer-dan-vijf-eeuwen-mogen-4000-joden-zich-weer-spanjaard-noemen.html Na meer dan vijf eeuwen mogen 4000 joden zich weer Spanjaard noemen], nieuwsbericht op NOS.nl, 2 okt. 2015.</ref>.
'''Aanslagen.''' Vanaf september is er van Palestijnse zijde een golf van aanslagen in Israël en op de Westoever. Van 13 september tot 15 maart 2016 (tussenstand zijn 34 mensen gedood door terreuraanslagen en werden 401 mensen gewond. Aan de aanslagen bestaan uit: 202 steekpartijen, 83 aanvallen met vuurwapens, 43 pogingen tot dodelijke aanrijding met een auto.
'''Europees labelingbesluit.''' Op 11 november gaat de Europese Unie over tot de etikettering (labeling, niet boycotten) van Israëlische producten uit de 'bezette' gebieden in Judea, Samaria en de Golan.
=== 2016 ===
'''NAVO-partner.''' Nadat Turkije zijn veto heeft ingetrokken, kan Israël partner (geen lid) van de NAVO worden.
== Meer informatie ==
* Historie van het Moslims-Israel conflict sinds 1947: [http://www.elsevier.nl/web/10217782/Nieuws/Buitenland/De-loden-last-van-het-verleden.htm artikel Elsevier]
* Indrukwekkende presentatie, in verband met het Moslims-Israel conflict: [http://www.terrorismawareness.org/what-really-happened/ presentatie]
'''Dvd'''
''The Story of the Jews''. Boeiende 5-delige BBC-serie op dvd, Nederlandse ondertiteld. Speelduur: 290 minuten. De Joodse geschiedschrijver Simon Schama belicht de geschiedenis van de Israëlieten en hun godsdienst van de oorsprong tot de 21e eeuw. De reis voert van New York tot Odessa en van Berlijn tot Jeruzalem en gaandeweg wordt de invloed van de Joden op onze samenleving steeds duidelijker.
'''Boeken'''
Simon Schama, ''De geschiedenis van de Joden; deel 1: De woorden vinden, 1000 v.C. - 1492''. Uitgever: Atlas Contact, 2014. Omvang: 448 pagina's. De Joodse schrijver is hoogleraar geschiedenis en kunstgeschiedenis aan Columbia University in New York.
Simon Schama, ''De geschiedenis van de Joden; deel 2: Erbij horen, 1492 - 1900''. Uitgever: Atlas Contact, 2017. Omvang: 936 pagina's. De Joodse schrijver is hoogleraar geschiedenis en kunstgeschiedenis aan Columbia University in New York.
Peter Plantagenet Somerset Fry, ''De wonderbaarlijke geschiedenis van het Joodse volk''. Bewerkt naar het Engels door P.H. G.C. Kok. Amsterdam: Vereeniging tot Verspreiding der Heilige Schrift, 1976. Pagina’s: 92. Geillustreerd.
== Bronnen ==
L.G. Visscher, ''Geschiedenis der Israëlieten in Nederland''. Utrecht: W.F. Dannenfelser, 1850. Hieruit is op 5 juli 2012 en 28 dec. 2016 tekst genomen en verwerkt.
''Kort begrip der gewijde geschiedenis; naar het latijn van l'Homond'' (Brussel, 1822). Hieruit is op 12 aug. 2013 de tekst van paragrafen 189 t/m 193 verwerkt, betreffende de 2e eeuw v.C.
|