Jeremia (profeet): verschil tussen versies
Verwijderde inhoud Toegevoegde inhoud
(5 tussenliggende versies door dezelfde gebruiker niet weergegeven) | |||
Regel 1:
'''Jeremia''' (= "de Here bevestigt (of verheft)") was een profeet in [[Juda (koninkrijk)|Juda]]. Hij profeteerde tijdens de regeringen van [[Josia]], [[Jojakim]] en [[Zedekia]], vóór en tijdens de val van [[Jeruzalem]] (2 Kon. 23 – 25; 2 Kron. 34 – 36), in de 2e helft van de 7e en de 1e helft van 6e eeuw vóór Christus. Hij was Gods woordvoerder ongeveer 40 jaren lang. Veel, zeer veel heeft hij in Jeruzalem te lijden gehad, doordat zijn zending en opdrachten werden miskend. De martelingen die hij heeft moeten ondergaan, zijn een bewijs tot welke dingen zijn ongelovige landgenoten in staat waren.
Over het boek dat hij schreef, zie [[Jeremia (boek)]].
Hij kwam uit [[Anathoth]], was dus een 'Anathothiet' (Jer. 29:27).
[[Bestand:Jeremia - James Tissot.jpg|miniatuur|''De profeet Jeremia''. Schilderij door James Tissot (1836 – 1902)]]
'''Roeping.''' In het 13e jaar van de regering van koning Josia (ca. 628/627 v.C.) werd hij, nog zeer jong zijnde, tot zijn profetisch ambt geroepen. Het was hem, de zachtmoedige, gevoelige man voorbehouden om de strafgerichten over Juda aan te kondigen niet alleen, maar straks ook te zien voltrekken.
Als een andere Mozes beklaagt hij zich bij God door te zeggen: "''Ach, Heere, Heere, zie, ik kan niet spreken, want ik ben jong''", doch de Heer antwoordt hem: "''Zeg niet, ik ben jong, want overal waarheen Ik u zenden zal, zult u gaan en alles wat Ik u gebieden zal, zult u spreken. Vrees niet voor hun aangezicht, want Ik ben met u om u te redden, spreekt de Heere.''"
Regel 9 ⟶ 13:
God stond met het oog op de aanstaande rampspoed Jeremia niet toe een vrouw te nemen en kinderen te krijgen (Jer. 16:2).
'''Twee tijdvakken.''' In twee grote tijdvakken kan zijn profetie worden verdeeld. Het eerste duurt 23 jaar loopt van vanaf het 13e regeringsjaar van Josia (ca. 628) tot het 4e regeringsjaar van Jojakim, het eerste jaar van Nebukadnezar (ca. 605 v.C.).<blockquote>''Jer 25:1 Het woord dat tot Jeremia is gekomen over heel het volk van Juda, in het vierde jaar van Jojakim, de zoon van Josia, koning van Juda-dit was het eerste jaar van Nebukadrezar, koning van Babel- (...)'' ''Jer 25:3 Vanaf het dertiende jaar van Josia, de zoon van Amon, de koning van Juda tot op deze dag-dit is het drieëntwintigste jaar-is het woord van de HEERE tot mij gekomen. Ik sprak vroeg en laat tot u, maar u hebt niet geluisterd.'' (HSV)</blockquote>De reformatie onder Josia, Juda's vrome koning, begonnen, deed zegenrijke dagen voor Israël aanbreken, doch na de dood van die vorst bleek weldra dat het volk rijp was voor 't gericht. Door het gezicht van de ziedende pot uit het noorden, door de verovering van Ninevé, de slag bij Karchemis en straks door de eerste verovering van Jeruzalem weet de profeet met zekerheid, dat het einde van Juda aanstaande is.
{{Tijdbalk Israël 650-600 v.C.}}{{Tijdbalk Israël 600-550 v.C.}}▼
▲{{Tijdbalk Israël 650-550 v.C.}}
▲Na ca. 605, (de 2e periode), is dan ook het wederkerend geroep van de profeet, dat er van ontkomen aan des Heeren oordeel geen sprake is, al roepen valse profeten ook van vrede, vrede. Hij weet dat men een aanslag tegen hem beraamd, "al hun raad tegen mij ten dode" (Jer. 18:23). <blockquote>''Jer 11:19 Ik was als een argeloos lam [dat] ter slachting wordt geleid, want ik wist niet dat zij tegen mij plannen bedachten, [door te zeggen]:Laten wij de boom met zijn vrucht te gronde richten, laten wij hem uit het land der levenden afhakken, zodat er aan zijn naam niet meer gedacht wordt.'' (HSV) </blockquote><blockquote>''Jer 18:18 Toen zeiden zij: Kom, laten we plannen tegen Jeremia bedenken. Want [het onderwijs in] de wet verdwijnt niet met de priester, evenmin [het geven van] raad met de wijze of het woord met de profeet. Kom, laten we hem treffen met de tong en laten we geen acht slaan op welke van zijn woorden dan ook. Jer 18:19 Sla acht op mij, HEERE, luister naar de stem van wie mij aanklagen. Jer 18:20 Zou dan kwaad met goed vergolden worden? Zij hebben immers een kuil gegraven voor mijn ziel! Bedenk dat ik in Uw dienst sta, om het goede voor hen te spreken, om Uw grimmigheid van hen af te wenden.'' (...) ''Jer 18:22 Laat uit hun huizen geschreeuw gehoord worden, wanneer U plotseling een [rovers]bende over hen brengt, omdat zij een kuil hebben gegraven om mij gevangen te nemen, en strikken hebben verborgen voor mijn voeten.'' (HSV) </blockquote>
[[Bestand:Oplontis Fig basket.jpg|miniatuur|306x306px|Mand met vijgen. Schilder onbekend. ]]
Na de eerste wegvoering van Judeeërs, die 598 v.C. plaatsvond, schenkt God aan Jeremia een visioen van twee vijgenmanden (Jer. 24:1v). De eerste korf bevat goede vijgen, voorstellend Judeeërs die naar Babel waren gebracht, maar die God zal terugbrengen en planten en opbouwen. Ook Ezechiël behoort tot die goede vijgen. De tweede korf bevat slechte vijgen, te slecht om te weten, die voor slechte Judeeërs staan; hun wacht onheil in Judea of Egypte.
Ca. 605 v.C., in het vierde regeringsjaar van Jojakim, het eerste jaar van Nebukadnezar, geschiedt het woord van Jahweh tot Jeremia (Jer. 25:1). Hij brengt dit woord over aan het hele volk van Juda en al de inwoners van Jeruzalem (Jer. 25:2). Hiermee breekt de tweede hoofdperiode van Jeremia's profetische dienst aan. Na ca. 605 is het wederkerend geroep van de profeet, dat er van ontkomen aan des Heeren oordeel geen sprake is, al roepen valse profeten ook van vrede, vrede.
[[Bestand:Rembrandt Harmensz. van Rijn - Jeremia treurend over de verwoesting van Jeruzalem - Google Art Project.jpg|miniatuur|385x385px|''Jeremia treurend over de verwoesting van Jeruzalem.'' Schilderij van Rembrandt Harmensz. van Rijn. ]]
Zelfs wanneer men hem kerkerstraf doet ondergaan, verandert zijn zienswijze niet. Onderwerping aan Babel is de enige weg. Maar waar hij ballingschap aankondigt, mag hij meteen ook van verlossing gewagen. De duur van de ballingschap noemt hij.
Nebukadnezar laat hem straks de keuze: te blijven in zijn land of met de gevangenen met te gaan. Hij kiest het eerste, doch gaat later naar Egypte. Hij is het overblijfsel van zijn volk op hun vlucht naar Egypte gevolgd (Jer. 43:6), ondanks de waarschuwingen die hij tot hen richtte. In Egypteland is hij - men weet de tijd niet - gestorven.
|