Loofhuttenfeest: verschil tussen versies
Verwijderde inhoud Toegevoegde inhoud
kGeen bewerkingssamenvatting |
kGeen bewerkingssamenvatting |
||
(2 tussenliggende versies door dezelfde gebruiker niet weergegeven) | |||
Regel 1:
Het '''Loofhuttenfeest''' (Hebr. ''soekot'', meervoud van ''soeka'', hut) of ''Feest der inzameling'' (Ex. 34:22) is een gedachtenis- en oogstfeest, een van de gezette hoogtijden van God die hij voor zijn volk Israël heeft ingesteld. Men herdenkt de woestijnreis, toen de Israëlieten in loofhutten (tenten) woonden. Het is het laatste feest van het
'''Schriftplaatsen''' aangaande het Loofhuttenfeest zijn: Ex. 23:14-17; Ex. 34:22-23; Lev. 23: 33-36; 39-43; Num. 29: 12-38; Deut. 16: 13-17; 31:9-13; Ezr. 3:1-7; Neh. 8:13-18; Ezech. 45:21-25; Zach. 14:16-19; Joh. 7:2-39. Na Genesis wordt in elk boek van Mozes melding gemaakt van het feest. In Leviticus en Numeri wordt het feest uitvoerig beschreven.
'''Naam.''' Het feest wordt in de Heilige Schrift genoemd ‘het feest der loofhutten’ (Deut 16:13, 16) en ‘het feest der inzameling’ (Ex. 23:16; vgl. 34:22; Lev. 23:39). Synoniem: feest der tabernakelen (Eng. feast of tabernacles).<blockquote>''Ex 23:16 … En het feest der inzameling, op den uitgang des jaars, wanneer gij uw arbeid uit het veld zult ingezameld hebben.'' (SV)</blockquote>'''Tijd.''' Het feest begint elk jaar op 15e dag van de 7e maand (Num. 29:1) van de ''godsdienstige'' kalender (september/oktober) en duurt zeven dagen (Deut. 16:13), gevolgd door een [[achtste]] dag (Lev. 23:26), evenals de 1e een rustdag.<blockquote>''Le 23:34 Spreek tot de Israëlieten en zeg: Vanaf de vijftiende dag van deze zevende maand is het <u>zeven dagen</u> lang Loofhuttenfeest voor de HEERE. Le 23:35 Op de eerste dag is er een heilige samenkomst. Geen enkel dienstwerk mag u doen. Le 23:36 <u>Zeven dagen</u> lang moet u de HEERE vuuroffers aanbieden. Op de <u>achtste</u> dag moet u een heilige samenkomst houden en de HEERE een vuuroffer aanbieden. Het is een bijzondere samenkomst. U mag geen enkel dienstwerk doen. (HSV)''</blockquote><blockquote>''
'''Gedachtenisfeest.''' Het Loofhuttenfeest, het laatste feest, is een gedachtenis aan het wonen in loofhutten na de verlossing uit Egypte, gedurende de woestijnreis. Het pascha, de eerste hoogtijdag, is een herinnering aan Gods verschonende (sparende) voorbijgang van Israël en de verlossing uit Egypte.
'''Viering in het beloofde land.''' Konden het Pascha en het feest der Ongezuurde Broden in de woestijn worden gehouden, het loofhuttenfeest kon slechts in het beloofde land worden gevierd, nadat de oogst was ingezameld, want van een oogst in de woestijn, onderweg naar het beloofde land, was natuurlijk geen sprake.
Regel 9 ⟶ 11:
'''Feestelijk.''' De hoogtijdagen van Loofhutten hebben een feestelijk karakter. Er zijn zeven dagen van vrolijkheid (Lev. 23:40).
'''
'''Voor God.''' Het was een feest voor de Here God. Er wordt uitvoerig over het feest gesproken. De Heer vindt er kennelijk vreugde in dat zijn volk gelukkig woont in het beloofde land en zich verheugt in de zegeningen, die Hij hen schenkt. Want de oogst was binnen, de schuren vol. En God wilde dat zijn volk vrolijk zou zijn over al die zegeningen en Hem danken.
Regel 78 ⟶ 80:
Merk op dat het aantal jonge stieren dagelijks één minder was. Het bijbehorend spijsoffer (drietiende efa meel per stier) nam evenredig af. Op de 8e dag waren de aantallen brandoffers geheel verschillend. Het aantal rammen en lammeren was de helft van het getal van elk der voorgaande feestdagen.
De teruggekeerde ballingen vierden in 537 v.C. het loofhuttenfeest volgens deze offervoorschriften:
<blockquote>''Ezr 3:4 Zij vierden het Loofhuttenfeest volgens wat geschreven staat, namelijk een brandoffer van een dag op [die] dag in het [juiste] aantal, overeenkomstig de bepaling voor elke afzonderlijke dag. (HSV)''</blockquote>
Deze offers werden gebracht naast het dagelijks brandoffer met zijn spijsoffer en drankoffer (Num. 29:16, 19, 22, 25, 28, 31, 34, 38).
'''Voorlezing der wet.''' Op het Loofhuttenfeest moest om de zeven jaar aan het volk de wet worden voorgelezen, opdat de Israelieten de HEER zouden vrezen en de woorden van de wet zouden waarnemen te doen (Deut. 31:9-13). Toen het feest na lange tijd weer gevierd werd ten tijde van [[Ezra (persoon)|Ezra]] en [[Nehemia (persoon)|Nehemia]], las men dag aan dag in het wetboek van God. <blockquote>''Ne 8:17 (8-18) En de ganse gemeente dergenen, die uit de gevangenis waren wedergekomen, maakten loofhutten, en woonden in die loofhutten; want de kinderen Israëls hadden alzo niet gedaan sinds de dagen van Jesua, den zoon van Nun, tot op dezen dag toe; en er was zeer grote blijdschap. Ne 8:18 (8-19) En <u>men las in het wetboek Gods dag bij dag</u>, van den eersten dag tot den laatsten dag. En zij hielden het feest zeven dagen, en op den achtsten dag den verbodsdag, naar het recht. (SV)''</blockquote>
|