Loofhuttenfeest: verschil tussen versies
Verwijderde inhoud Toegevoegde inhoud
kGeen bewerkingssamenvatting |
kGeen bewerkingssamenvatting |
||
Regel 1:
Het '''Loofhuttenfeest''' (Hebr. ''soekot'', meervoud van ''soeka'', hut) of ''Feest der inzameling'' (Ex. 34:22) is een gedachtenis- en oogstfeest, een van de gezette hoogtijden van God die hij voor zijn volk Israël heeft ingesteld. Men herdenkt de woestijnreis, toen de Israëlieten in loofhutten (tenten) woonden. Het is het laatste feest van het
'''Schriftplaatsen''' aangaande het Loofhuttenfeest zijn: Ex. 23:14-17; Ex. 34:22-23; Lev. 23: 33-36; 39-43; Num. 29: 12-38; Deut. 16: 13-17; 31:9-13; Ezr. 3:1-7; Neh. 8:13-18; Ezech. 45:21-25; Zach. 14:16-19; Joh. 7:2-39. Na Genesis wordt in elk boek van Mozes melding gemaakt van het feest. In Leviticus en Numeri wordt het feest uitvoerig beschreven.
'''Naam.''' Het feest wordt in de Heilige Schrift genoemd ‘het feest der loofhutten’ (Deut 16:13, 16) en ‘het feest der inzameling’ (Ex. 23:16; vgl. 34:22; Lev. 23:39). Synoniem: feest der tabernakelen (Eng. feast of tabernacles).<blockquote>''Ex 23:16 … En het feest der inzameling, op den uitgang des jaars, wanneer gij uw arbeid uit het veld zult ingezameld hebben.'' (SV)</blockquote>'''Tijd.''' Het feest begint elk jaar op 15e dag van de 7e maand (Num. 29:1) van de ''godsdienstige'' kalender (september/oktober) en duurt zeven dagen (Deut. 16:13), gevolgd door een [[achtste]] dag (Lev. 23:26), evenals de 1e een rustdag.<blockquote>''Le 23:34 Spreek tot de Israëlieten en zeg: Vanaf de vijftiende dag van deze zevende maand is het <u>zeven dagen</u> lang Loofhuttenfeest voor de HEERE. Le 23:35 Op de eerste dag is er een heilige samenkomst. Geen enkel dienstwerk mag u doen. Le 23:36 <u>Zeven dagen</u> lang moet u de HEERE vuuroffers aanbieden. Op de <u>achtste</u> dag moet u een heilige samenkomst houden en de HEERE een vuuroffer aanbieden. Het is een bijzondere samenkomst. U mag geen enkel dienstwerk doen. (HSV)''</blockquote><blockquote>''
'''Gedachtenisfeest.''' Het Loofhuttenfeest, het laatste feest, is een gedachtenis aan het wonen in loofhutten na de verlossing uit Egypte, gedurende de woestijnreis. Het pascha, de eerste hoogtijdag, is een herinnering aan Gods verschonende (sparende) voorbijgang van Israël en de verlossing uit Egypte.
'''Viering in het beloofde land.''' Konden het Pascha en het feest der Ongezuurde Broden in de woestijn worden gehouden, het loofhuttenfeest kon slechts in het beloofde land worden gevierd, nadat de oogst was ingezameld, want van een oogst in de woestijn, onderweg naar het beloofde land, was natuurlijk geen sprake.
|