Perpetua van Carthago: verschil tussen versies
Verwijderde inhoud Toegevoegde inhoud
Geen bewerkingssamenvatting |
|||
(10 tussenliggende versies door dezelfde gebruiker niet weergegeven) | |||
Regel 1:
'''Vivia Perpetua''' (181-203 n.C.) was een martelares die om haar geloof in de Heer Jezus Christus samen met haar dienstmeid Felicitas op 7 maart 203 ter dood
__TOC__
== Geschiedenis ==
[[Bestand:Felicitas en Perpetua (Jacquard Tapestry Collection).jpg|left|thumb|725x725px|Felicitas en Perpetua. Artistieke verbeelding, detail van een wandkleed.]]
Vivia (of Vibia) Perpetua was een jonge vrouw van voorname afkomst, wellicht uit de Noord-Afrikaanse stad Carthago. Haar naam Perpetua betekent 'eeuwig'. Haar vader was een heiden, maar haar moeder en twee broers hadden zich bekeerd tot de Heer Jezus. Perpetua was getrouwd met een man van goede afkomst. Samen hadden zij een kind, dat nog een zuigeling was. Zij en een andere broer van haar waren catechumenen, dat zijn bekeerlingen die onderwezen werden ter voorbereiding op hun doop.
In haar tijd waren er echter christenvervolgingen krachtens de wet van keizer Septimius Severus (leefde 145-211, regeerde 193-211), welke godsdienstpropaganda en bekeringswerk verbood.
Regel 21 ⟶ 20:
== Manuscript ==
Het verslag van Perpetua, getiteld ''Passio sanctarum Perpetuae et Felicitatis'', is bewaard gebleven.
Augustinus van Hippo († 430) wijdde drie preken aan Perpetua en haar mede-martelaren. In de Roomskatholieke Kerk is een feestdag gewijd aan Perpetua en Felicitas: 7 maart, de dag van hun marteldood. Het bijgeloof heeft Perpetua verheven tot patrones van getrouwde vrouwen. Perpetua en Felicitas worden afgebeeld met een stier naast zich. Perpetua in de arena naar de hemel wijzend; Felicitas met een kruis in de hand en een kind op de schoot.
== Gedicht van J. Klik ==
Over de martelaressen Perpetua en Felicitas schreef J. Klik het volgende gedicht (1924):
{| class="wikitable" style="width: 500px; margin-left: 20px;"
| style="padding: 15px;" |
<blockquote><poem>
Septimus Severus, een heidense keizer
Regel 89 ⟶ 88:
== Meer informatie ==
[[Bestand:American Army chaplains inspecting the ruins of the Roman arena 8d32416v.jpg|thumb|667x667px|Amerikaanse aalmoezeniers van het leger inspecteren de ruïnes van de Romeinse arena in Carthago (Tunesië, 1943), waar christelijke martelaren aan de wilde dieren werden overgeleverd. Op de muur staan de namen van Perpetua en Felicitas.]]Vincent Hunink, Elisabeth van Ketwig Verschuur en Arie Akkermans, ''Eeuwig geluk. De passie van de vroeg-christelijke martelaressen Perpetus en Felicitas & Drie preken van Augustinus''. Meinema, 2004. Pagina's: 88. De tekst van de Passio Perpetuae et Felicitatis is hier opnieuw in het Nederlands vertaald. Verder bevat deze uitgave drie preken van Augustinus, die de kerkleraar heeft gehouden op de feestdag van de martelaressen. Zij zijn voor hem een symbool voor 'eeuwig geluk'. Zie http://www.vincenthunink.nl/perpetua.htm
Jan de Liefde, ''Damaskus en eenige andere verhalen'' (1887), blz. 7v over '[http://www.delpher.nl/nl/boeken/view?identifier=MMUBVU02%3A000006572%3A00023 Perpetua en Felicitas]'.
Regel 99 ⟶ 98:
[https://nl.wikipedia.org/wiki/Perpetua_en_Felicitas Perpetua en Felicitas], Wikipedia.nl. Tekst hiervan is verwerkt op 4 juni 2016.
[[Categorie:Martelaar]]
|