Perpetua van Carthago: verschil tussen versies
Verwijderde inhoud Toegevoegde inhoud
Geen bewerkingssamenvatting |
Geen bewerkingssamenvatting |
||
Regel 12: | Regel 12: | ||
Perpetua en Felicitas werden begraven in Carthago en op de plaats van het graf werd een basiliek opgericht. |
Perpetua en Felicitas werden begraven in Carthago en op de plaats van het graf werd een basiliek opgericht. |
||
⚫ | |||
⚫ | Het verslag van Perpetua, getiteld ''Passio sanctarum Perpetuae et Felicitatis'', is bewaard gebleven. Het manuscript van deze lijdensgeschiedenis (passie) werd ontdekt in de zestiende eeuw door de Duitse filoloog Lucas Holstenius. Lange tijd dacht men dat Tertullianus de auteur was, maar nu weet men dat het een autobiografisch verslag is, geschreven door de martelares Perpetua zelf, terwijl de bijzonderheden van de terechtstelling later door anderen zijn toegevoegd. Het was zeer ongebruikelijk in de vroegchristelijke wereld dat een vrouw zelf haar gedachten op papier zette; dit maakt het verhaal van Perpetua zo bijzonder. Het is een van de oudste christelijke teksten geschreven door een vrouw. |
||
⚫ | Augustinus van Hippo († 430) wijdde drie preken aan Perpetua en haar mede-martelaren. In de Roomskatholieke Kerk is een feestdag gewijd aan Perpetua en Felicitas: 7 maart, de dag van hun marteldood. Het bijgeloof heeft Perpetua verheven tot patrones van getrouwde vrouwen. Perpetua en Felicitas worden afgebeeld met een stier naast zich. Perpetua in de arena naar de hemel wijzend; Felicitas met een kruis in de hand en een kind op de schoot. |
||
{| class="wikitable" style="float:right; width: 500px; margin-left: 20px;" |
{| class="wikitable" style="float:right; width: 500px; margin-left: 20px;" |
||
Regel 82: | Regel 77: | ||
Bron: J. Klik, ''Lichtbaakjes; berijmde spreekwoorden'' (Helder: 1924), blz. 17-18. |
Bron: J. Klik, ''Lichtbaakjes; berijmde spreekwoorden'' (Helder: 1924), blz. 17-18. |
||
|} |
|} |
||
⚫ | |||
⚫ | Het verslag van Perpetua, getiteld ''Passio sanctarum Perpetuae et Felicitatis'', is bewaard gebleven. Het manuscript van deze lijdensgeschiedenis (passie) werd ontdekt in de zestiende eeuw door de Duitse filoloog Lucas Holstenius. Lange tijd dacht men dat Tertullianus de auteur was, maar nu weet men dat het een autobiografisch verslag is, geschreven door de martelares Perpetua zelf, terwijl de bijzonderheden van de terechtstelling later door anderen zijn toegevoegd. Het was zeer ongebruikelijk in de vroegchristelijke wereld dat een vrouw zelf haar gedachten op papier zette; dit maakt het verhaal van Perpetua zo bijzonder. Het is een van de oudste christelijke teksten geschreven door een vrouw. |
||
⚫ | Augustinus van Hippo († 430) wijdde drie preken aan Perpetua en haar mede-martelaren. In de Roomskatholieke Kerk is een feestdag gewijd aan Perpetua en Felicitas: 7 maart, de dag van hun marteldood. Het bijgeloof heeft Perpetua verheven tot patrones van getrouwde vrouwen. Perpetua en Felicitas worden afgebeeld met een stier naast zich. Perpetua in de arena naar de hemel wijzend; Felicitas met een kruis in de hand en een kind op de schoot. |
||
== Meer informatie == |
== Meer informatie == |