Rusland
Rusland (Russisch: Rossjija), officieel Russische Federatie, is qua oppervlakte veruit het grootste land ter wereld en qua inwonertal (146 miljoen inwoners in 2015[3]) het achtste land ter wereld. Rusland is verdeeld in 83 regio's (anno 2011).
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/0/0b/Rs-map.png)
Godsdienst en moraal. Rusland is overwegend atheïstisch, hoewel 80% gunstig staat tegenover de Russische orthodoxie, de grootste godsdienst in het land. Evenwel gaat minder dan 5% regelmatig naar de kerk. De islam is de tweede religie.
In het volkslied van Rusland wordt God erkend als Degene die het geboorteland beschermt, het bevat de regel "door God beschermd geboorteland van ons"[1].
Vanaf 2012 worden aan Russische scholen weer lessen godsdienst en moraal gegeven. Leerlingen kunnen kiezen voor het keuzevak ‘godsdienstleer en ethiekonderricht’. Het godsdienstonderwijs werd na de communistische machtsovername en Oktoberrevolutie van 1917 afgeschaft.
Persvrijheid. In de persvrijheid-index van de internationale organisatie Reporters without Borders (RSF) staat Rusland (anno 2021) op de 150ste plaats[2].
Homoseksualiteit. Sinds 1993 is homoseksualiteit niet langer strafbaar. Wel is het verboden om homo-propaganda te maken (stand 2014). Ultranationalisten en de Russisch-orthodoxe kerk verzetten (anno 2012) zich tegen homo-activisme[3].
Sovjet-Unie. Rusland was decennialang het grootste land van de Unie van Socialistische Sovjetrepublieken (USSR). In 1991 viel de unie uiteen. Bij tientallen miljoenen burgers in de voormalige Sovjet-Unie is heimwee naar hun verloren unie. "Met de Sovjet-Unie ging niet slechts een politiek en economisch systeem verloren, maar een complete cultuur. Niet alleen in Rusland, ook in Oekraïne, Wit-Rusland, Armenië, de Centraal-Aziatische landen, overal tref je dit gevoel van gemis aan naast het besef tot de oude Sovjet-ruimte te behoren, eerder dan tot Europa of Azië."[4]
Landsbestuur. Bij de parlementsverkiezingen in december 2011 leed de partij Verenigd Rusland van premier Poetin een enorm verlies, maar zij bleef de grootste partij en kreeg bijna 53 procent van de parlementszetels. De verkiezingen werden overschaduwd door beschuldigingen van fraude, die hebben geleid tot ongekende protesten in Rusland.
Christenheid. De Russisch-Orthodoxe Kerk is de veruit grootste kerk in Rusland (anno 2013). Zij is sinds de val van het atheistische communisme in het begin van de jaren 90 opgebloeid. Zij verzet zich tegen de werkzaamheid van evangelische christenen, omdat zij bang is leden te verliezen aan evangelische groepen.
De houding tegenover christenen wordt ongunstiger[5].
In 988 liet Vladimir van Kiev (956 - 1015), grootvorst van Kiev en geheel Rusland, zich dopen in Chersonesos. Daarna riep hij het christendom uit tot staatsgodsdienst. Russisch-orthodoxe christenen gedenken op 28 juli de doop van Vladimir ‘de Heilige’.
Economie. De Russische economie drijft (anno 2015) op de export van olie en gas.
Armoede. Officieel zijn zo'n 22 van de 146 miljoen Russen arm: dat is 15 procent van de bevolking.
Krijgsmacht. Rusland heeft voor de krijgsmacht een budget van 90 miljard euro, een tiende deel van het geld dat de NAVO-landen gezamenlijk aan defensie uitgeven (stand 2014).
Buitenlandse betrekkingen
Rusland is 's werelds grootste energie-exporteur (2011). Het is (anno 2020) de grootste leverancier van gas aan Europa. Het land is de tweede wapenexporteur ter wereld, de Verenigde Staten staan op nummer 1 (stand 2013).
'Nabije buitenland'. In de voormalige Sovjet-ruimte – het ‘nabije buitenland’, zeggen de Russen - leven miljoenen etnische Russen. Volgens president Poetin heeft Rusland rechtmatige belangen in die voormalige Sovjet-ruimte.
Oekraïne. Voor veel Russen ligt in dat land de Russische culturele en christelijk-religieuze bakermat. Het valt hen zwaar om te zien dat Oekraïne een koers volgt die zozeer afwijkt van de Russische.
Het Westen. Het Westen wordt gewantrouwd. “Je kunt Amerikaanse politici niet vertrouwen”, heeft de vroegere president Gorbatsjov ooit gezegd[4]. Vladimir Poetin heeft formeel ongelijk als hij beweert dat Moskou en het Westen waren overeengekomen dat de Navo niet naar het Oosten zou uitbreiden. Maar westerse leiders hebben de Russen destijds wel iets dergelijks voorgespiegeld dat later niet werd nagekomen. Er is rancune tegen de winnaars van de Koude Oorlog, zeker na ‘Kosovo’ (1999, zie hier bij Geschiedenis). Bij tientallen miljoenen burgers in de voormalige Sovjet-Unie is nostalgie naar hun verloren imperium, de Unie van Socialistische Sovjetreplieken. De invloed van het Westen acht men desastreus. Het Westen wordt door velen als een decadente cultuur gezien. Rusland zag (anno 2009) de uitbreiding van de NAVO en oorlogen om energievoorraden als grootste bedreigingen voor de veiligheid in de periode tot 2020.
Syrië. Rusland steunt met militaire middelen de regering van de Syrische president Assad en bestrijdt de gewelddadige oppositie van dat regime.
Nederland behoort (anno 2017) tot de top 3 van handelspartners van en investeerders in Rusland[6].
Geschiedenis
Enkele notities om te beginnen:
988. Vladimir van Kiev (956 - 1015), grootvorst van Kiev en geheel Rusland, laat zich dopen in Chersonesos. Daarna riep hij het christendom uit tot staatsgodsdienst.
1876. Eerste volledige Bijbel in het Russisch[7].
1917. Communistische machtsovername tijdens de 'oktoberrevolutie'.
1967. De Sovjet-Unie kiest de kant van de Arabieren in hun Zesdaagse Oorlog met Israël.
1973. De Sovjet-Unie kiest de kant van de Arabieren in hun Jom Kippoer-oorlog met Israël.
1985. Michael Gorbatsjov wordt benoemd tot algemeen leider van het Politburo en wordt daarmee de nieuwe machthebber van het land. Met hem begint de ineenstorting van de Sovjet-Unie.
Jaren '90. Het zijn chaotische jaren. De Sovjet-Unie zakt ineen. Het Westen probeert met president Boris Jeltsin (presidentschap 1991-1999) een partnerschap op te bouwen. Jeltsin voet een neo-liberaal beleid, voorgeschreven door het IMF en de Wereldbank. De Russische industrie valt in handen van een groepje maffiose oligarchen. Tientallen miljoenen Russen verarmen. De burgers zijn woedend over het door Jeltsin gevoerde beleid.
De westerse landen breiden hun invloedssfeer naar het Oosten uit, onder meer door voormalige vazalstaten van Moskou in Oost-Europa op te nemen in de Europese Unie en in de NAVO.
1990. In februari zegt de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken James Baker tegen Gorbatsjov, de Russische leider die kort daarna president van de Sovjet-Unie zal worden, dat de Washington ermee instemt dat in een verenigd Duitsland geen uitbreiding van NAVO-strijdkrachten naar het Oosten zal plaatsvinden[8]. De Sovjet-leiding ontvangt ook toezeggingen van de Duitse bondskanselier Helmut Kohl (ambtstermijn 1982-1998) en diens minister van Buitenlandse Zaken, Hans-Dietrich Genscher. Zij verzekerrn Gorbatsjov dat, als Moskou zou instemmen met de Duitse eenheid, de NAVO niet naar het grondgebied van de DDR – of verder in Oost-Europa – zou uitbreiden.[4] De Amerikaanse president Bush gaat echter ging niet akkoord met de Duitse beloftes en zijn minister Baker fluit hij terug.
15 maart: Gorbatsjov wordt president van de Sovjet-Unie.
In september worden de akkoorden over de hereniging van Duitsland getekend. Gorbatsjov slikt de inlijving door de Navo van de voormalige Sovjetrepubliek DDR in ruil voor financiële steun.
1991. De Sovjet-Unie, waarvan Rusland de grootste en machtigste staat is, valt uiteen. Voor miljoenen Russen zal dit ‘de grootste geopolitieke catastrofe van de 20e eeuw’ worden. Zij zullen president Gorbatsjov verantwoordelijk houden voor de vele vernederingen die de voormalige grootmacht sinds de jaren ’80 heeft ondergaan.
Op 10 juli wordt Boris Jeltsin de 1e president van Rusland. Zijn ambtsperiode zal eindigen op 31 december 1999.
Rusland staat vriendelijk tegenover Israël en staat emigratie van Joden naar het land Israël toe.
1993. Homoseksuele omgang is niet langer strafbaar.
1999. In het voorjaar vinden NAVO-bombardementen op Servië plaats. Het Westerse militaire ingrijpen rond Kosovo is voor de Russen een schokkende ervaring. Het is hun alsof niet de ‘Slavische broeders’ maar Rusland zelf door westerse raketten wordt bestookt. Ze vinden dat van de Navo een dreiging uitgaat.
In dit jaar worden Tsjechië, Hongarije en Polen, voormalige Sovjetrepublieken, lid van de Navo.
Op 31 december 1999 wordt Vladimir Poetin, ooit KGB-officier, president van Rusland, hij volgt Boris Jeltsin op. Van Jeltsins aanzien en populariteit is niets over. Poetin dient zich aan als redder van Rusland. Hij heeft een 'Groot Rusland' op het oog. Volgens Poetin zijn de waarden die de Russen gemeen hebben: patriottisme, collectivisme, solidariteit en derzjavnost – het geloof dat Rusland voorbestemd is om een grootmacht (derzjava) te zijn.
Volgens Poetin heeft Rusland een unieke, spirituele opdracht: hoeder te zijn van traditioneel-conservatieve waarden, beschermer van de orthodox-Slavische wereld en de natuurlijke leider van de volkeren die zich binnen de grenzen van het door Rusland gedomineerde ‘Euraziatische Rijk’ bevinden, ongeacht hun etniciteit en religie. Poetin ziet zichzelf als de leider van een Russische Renaissance.[4]
2004. De voormalige Sovjetrepublieken Bulgarije, Estland, Letland, Litouwen, Roemenië, Slowakije en Slovenië worden lid van de Navo. Estland, Letland en Litouwen hebben aanzienlijke Russischtalige minderheden.
2008. Dmitri Medvedev wordt staatshoofd, Vladimir Poetin wordt premier. — Rusland voert een korte oorlog met Georgië. Sindsdien hang ook het Navo-lidmaatschap van Georgië en Oekraïne in de lucht. Voor Vladimir Poetin is dat lidmaatschap onacceptabel.
Oostelijk Partnerschap. Het Oostelijk Parterschap (EaP) wordt opgericht op initiatief van Polen en Zweden. Het is een samenwerkingsverband tussen de EU en zes voormalige Sovjetrepublieken: Armenië, Azerbeidzjan, Moldavië, Georgië, Oekraïne en Wit-Rusland. Men kan beginnen met vrijhandelsakkoorden en liberalere visa-regelingen. De bedoeling is om de deelnemende ex-Sovjet-republieken los te weken uit de Russische invloedssfeer en nauwer aan de EU te verbinden. Zij zouden het voorbeeld van de Baltische staten Estland, Litouwen en Letland kunnen volgen. Doch dit westers EaP-project is een doorn in het oog van Poetin.
2009. Patriarch Kyrill wordt hoofd van de Rusisch-Orthodoxe Kerk.
2011. Poetin geeft zijn idee voor een Euraziatische Unie (EAU), een unie van Rusland, Kazachstan, Armenië, Wit-Rusland, Oekraïne en andere voormalige Sovjet-republieken. Die landen zouden binnen die lichte versie van de Sovjet-Unie politiek en economisch moeten integreren, met een nieuw waardensysteem (anders dan dat van het decadente Westen). De EAU moet concurreren met andere machtsblokken als de EU, de VS en China.
2012. Poetin wordt president (3e ambtstermijn) en later wordt Dmitri Medvedev premier van Rusland. - In september wordt een wet van kracht die religieus onderwijs op openbare scholen verplicht stelt.
2013. Begin november dreigt Poetin in een gesprek met de pro-Russische Oekraïense president Janoekovitsj met een import-boycot van Oekraïense producten als Oekraïne een later deze maand te ondertekenen associatieverdrag met de EU ondertekent. Poetin doet een tegenvoorstel: als Oekraïne zich aansluit bij de Euraziatische Unie, samen met andere voormalige Sovjet-republieken, waaronder ook Armenië, dan kan Oekraïne op veel geld krijgen: miljarden aan subsidies, schuldkwijtscheldingen en tariefvrije importen. Janoekovitsj vindt het aanbod van Poetin gunstiger en besluit niet te ondertekenen. In Oekraïne breken protesten tegen het besluit uit.
2014. De regering van Janoekovitsj valt onder de binnenlandse druk. Rusland annexeert de het Oekraïense schiereiland De Krim, nadat de bevolking had aangegeven bij Rusland te willen horen. Daarop stellen de VS samen met andere westerse landen sancties tegen Rusland in.
2018. In maart wordt de zittende president Poetin met 77 procent van de stemmen herkozen, voor een termijn van zes jaar. Zijn grootste rivaal Aleksej Navalny mocht niet meedoen aan de verkiezingen.
2022. In febr. begin Rusland een oorlog tegen Oekraïne om dit land "te demilitariseren en te denazificeren", zie Oekraïne.
Toekomst
Rusland wordt door veel christenen geïdentificeerd met Gog, die in de eindtijd als aanvoerder van een groep moslimvolken het van de oorlog herstelde Israël zal binnenvallen (Eze 38-39).
Meer weten
A.H. Burton, De Toekomst van Rusland in het licht der Profetie. 's Gravenhage: H.C. Voorhoeve Jzn, 1905. Omvang: 51 blz. Te downloaden in pdf-formaat van Delpher.nl
Meer informatie
Joseph Bondarenko, Staatsvijand. Ark boeken, 2015. Het persoonlijke verhaal van de Russische evangelist Joseph Bondarenko. Een getuigenis van de vervolgde kerk in Rusland uit de tijd van het IJzeren Gordijn.
Wat drijft Poetin, Youtube.com: StudiumGeneraleUU, 20 feb. 2018. Duur: 1 uur 25 min. 48 sec. Professor Herman Philipse in gesprek met Rusland-correspondent Pieter Waterdrinker. Over Rusland en de drijfveren van Poetin.
Raam op Rusland, https://www.raamoprusland.nl/. Podium voor kennis, analyse en debat aangaande Rusland. Partner van Universiteit Leiden en Instituut Clingendael.
Nieuwsvoorziening:
Novaja Gazeta is een van de weinige onafhankelijke kranten in Rusland. De krant doet veel aan onderzoeksjournalistiek en brengt geregeld zaken als corruptie aan het licht. (Anno 2013). Website: http://www.novayagazeta.ru/
Tass. Russisch nieuwsagentschap.
Bronnen
Economische crisis in Rusland: de situatie is deprimerend, nieuwsbericht op NOS.nl, 26 dec. 2015.
Wierd Duk, Oekraïne en Poetin: hoe het Westen een oorlog dreigt in te wandelen (2014), op TPO.nl, herpublicatie op 24 feb. 2022.
Voetnoten
- ↑ Zie https://historiek.net/volkslied-van-rusland/. Geraadpleegd 22 juni 2018.
- ↑ Volgens een nieuwsbericht dd. 27 juni 2021 op NOS.nl, https://nos.nl/nieuwsuur/artikel/2386913-onafhankelijke-media-houden-het-niet-vol-in-rusland
- ↑ Homo-activisten en orthodoxe christenen slaags in Moskou, nieuwsartikel op Volkskrant.nl, 27 mei 2012
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 Wierd Duk, Oekraïne en Poetin: hoe het Westen een oorlog dreigt in te wandelen (2014), op TPO.nl, herpublicatie op 24 feb. 2022.
- ↑ http://xandernieuws.punt.nl/?id=494914&r=1&tbl_archief=&
- ↑ Poetin: Nederland heeft pedofielenclub, Rusland niet, op: AD.nl, 25 sept. 2017.
- ↑ Friedensstimme Contact (aug. 2020), blz. 5.
- ↑ Bron: bericht van het Vrije Volk, 10 feb. 1990, te lezen op:https://twitter.com/Patrick95060013/status/1497172020920033284