Sacrament des altaars: verschil tussen versies
kGeen bewerkingssamenvatting |
kGeen bewerkingssamenvatting |
||
(2 tussenliggende versies door dezelfde gebruiker niet weergegeven) | |||
Regel 1:
Het '''sacrament des altaars''' - het derde van de zeven [[sacramenten]] welke de [[Rooms-Katholieke Kerk]] onderscheidt - is volgens de rooms-katholieke leer het lichaam en bloed van Christus, waarin het avondmaalsbrood en de avondmaalswijn veranderd zijn en wel door de woorden van het priester. Wanneer dit sacrament onder de gedaante van brood door de gelovigen wordt genuttigd, dan noemt men het gewoonlijk 'heilige communie'.
Volgens het reeds eeuwen bestaand gebruik, wordt het sacrament onder de gedaante van wijn alleen genuttigd door de priester, wanneer hij de mis doet. Vroeger werd het ook door gelovigen, onder de gedaante van brood èn wijn, genuttigd. Om praktische redenen is dit echter afgeschaft, en volgens de rooms-katholieke leer is Christus toch onder elke der beide gedaanten geheel tegenwoordig.
== Beoordeling ==
Er is geen Bijbelse grond voor de leer dat de priester door zijn woorden het avondsmaalsbrood verandert in het lichaam van Heer Jezus en de wijn en Diens bloed. Toen de Heer Jezus het avondmaal instelde, zei Hij van het brood dat Hij nam: "''Dit is mijn lichaam''". Op dat moment veranderde het brood niet in Zijn lichaam. Er ontstond geen tweede lichaam van Christus. En de wijn veranderde niet in bloed, toen hij de drinkbeker nam en van de wijn zei: "''Dit is mijn bloed van het nieuwe verbond, dat voor velen vergoten wordt tot vergeving van zonden.''" (Matth. 26:28). Wat deed de Heer dan? Hij stelde het brood en de wijn tot ''tekens'', tot ''
== Bron ==
''Oosthoek's geïllustreerde encyclopaedie''. Negende deel (1922), s.v. Sacrament des Altaars. Tekst hiervan is onder wijziging verwerkt op 7 mei 2023.
== Voetnoot ==
|
Huidige versie van 8 mei 2023 om 11:22
Het sacrament des altaars - het derde van de zeven sacramenten welke de Rooms-Katholieke Kerk onderscheidt - is volgens de rooms-katholieke leer het lichaam en bloed van Christus, waarin het avondmaalsbrood en de avondmaalswijn veranderd zijn en wel door de woorden van het priester. Wanneer dit sacrament onder de gedaante van brood door de gelovigen wordt genuttigd, dan noemt men het gewoonlijk 'heilige communie'.
Volgens het reeds eeuwen bestaand gebruik, wordt het sacrament onder de gedaante van wijn alleen genuttigd door de priester, wanneer hij de mis doet. Vroeger werd het ook door gelovigen, onder de gedaante van brood èn wijn, genuttigd. Om praktische redenen is dit echter afgeschaft, en volgens de rooms-katholieke leer is Christus toch onder elke der beide gedaanten geheel tegenwoordig.
Beoordeling
Er is geen Bijbelse grond voor de leer dat de priester door zijn woorden het avondsmaalsbrood verandert in het lichaam van Heer Jezus en de wijn en Diens bloed. Toen de Heer Jezus het avondmaal instelde, zei Hij van het brood dat Hij nam: "Dit is mijn lichaam". Op dat moment veranderde het brood niet in Zijn lichaam. Er ontstond geen tweede lichaam van Christus. En de wijn veranderde niet in bloed, toen hij de drinkbeker nam en van de wijn zei: "Dit is mijn bloed van het nieuwe verbond, dat voor velen vergoten wordt tot vergeving van zonden." (Matth. 26:28). Wat deed de Heer dan? Hij stelde het brood en de wijn tot tekens, tot gedenktekens. Wij nuttigen de maaltijd van de Heer tot Zijn gedachtenis.
1Co 11:24 en nadat Hij gedankt had, brak Hij het en zei: ‘Dit is mijn lichaam, dat voor u is; doet dit tot mijn gedachtenis’. 1Co 11:25 Evenzo ook de drinkbeker na de maaltijd, en Hij zei: ‘Deze drinkbeker is het nieuwe verbond in mijn bloed; doet dit, zo dikwijls u die drinkt, tot mijn gedachtenis’. (Telos)
Bovendien, onjuist is het om gelovigen de avondmaalsbeker te onthouden, daar de Heiland Zelf heeft gezegd: "Drinkt allen daaruit". Allen, niet slechts de priester.
Mt 26:27 En Hij nam de drinkbeker, en nadat Hij gedankt had, gaf Hij hun die en zei: Drinkt allen daaruit. (Telos)
Helaas zijn in het verleden gelovigen, om hun kritiek op de leer, de praktijk en/of afgodische verering van het sacrament des altaars, door de rooms-katholieke kerkleiders veroordeeld, zelfs tot de brandstapel[1].
Bron
Oosthoek's geïllustreerde encyclopaedie. Negende deel (1922), s.v. Sacrament des Altaars. Tekst hiervan is onder wijziging verwerkt op 7 mei 2023.
Voetnoot
- ↑ Een geval is dat van Andries Poliwka (16 eeuw).