Saul: verschil tussen versies
Geen bewerkingssamenvatting |
Geen bewerkingssamenvatting |
||
Regel 21:
Zo faalde het koningschap, aan de Israëlieten naar hun begeerte toevertrouwd, bij de eerste koning.
== Bron ==
''A New and Concise Bible Dictionary'' (George Morris, 1899) s.v. Levites. Tekst van dit lemma is op 11 juni 2016 vertaald en verwerkt.
|
Versie van 11 jun 2016 17:46
Saul (hebreeuws שָׁאוּל | sjaa-oel | šā'ūl, 'de afgebedene'), zoon van Kis uit de stam Benjamin, was de eerste koning over Israël. Hij regeerde van ca. 1029 tot 1005 voor Christus, anderen dateren deze periode tussen ca. 1040 tot 1010. Zijn leven wordt beschreven in het eerste boek van de profeet Samuël.
![](http://static.miraheze.org/christipediawiki/thumb/4/41/Samu%C3%ABl_zalft_Saul.jpg/300px-Samu%C3%ABl_zalft_Saul.jpg)
De gebeurtenissen rond Saul in 1 Samuël laten zich in een aantal perioden verdelen.
- Het volk eist een koning – H8.
- Samuël zalft Saul tot koning – H9, H10:1-16.
- De koning wordt door God aangewezen in aanwezigheid van het volk – H10:17-27.
- Saul wordt tot koning uitgeroepen – H11:14-15.
- Sauls functioneren als koning – H13 en verder.
Saul werd gezalfd door Samuel, onder Gods leiding, toen de Israëlieten een koning eisten. Als de koning die zij hadden gekozen en gewenst, werd hem 'een nieuw hart' gegeven.
Zijn regering begon goed; maar later faalde hij door ongehoorzaamheid aan God. Hij was geen succesvol koning. Door eigenzinnig optreden en regelrechte ongehoorzaamheid aan God verspeelde hij zijn positie.
Saul werd verworpen en in zijn plaats werd David, de zoon van Isaï, door God verkozen en door Samuël gezalfd.
Saul kreeg zes kinderen, Jonathan, Malchi-Sua, Abinadab, Esbaäl (Isboset), Merab en Michal. Michal werd de vrouw van David en Jonathan werd zijn boezemvriend.
De latere jaren van Sauls regering werden ontsierd door buien van zwaarmoedigheid en vlagen van waanzin. De Bijbel vertelt dat Gods Geest van Saul week en dat een boze geest hem angst aanjaagde. Ook werd hij beheerst door toenemende afgunst en openlijke vijandigheid ten opzichte van David, van wie Saul had begrepen dat hij de nieuwe koning zou zijn. Saul vervolgde hem jarenlang. Door God verlaten, zonder geloof of geweten, nam hij zijn toevlucht tot een waarzegster, die hem zijn ondergang aankondigde.
Hij werd verslagen door de Filistijnen, die hij had moeten overwinnen. In de strijd beneemt hij zichzelf het leven. Zijn zoon Jonathan, Davids vriend, sneuvelt in die strijd.
Zo faalde het koningschap, aan de Israëlieten naar hun begeerte toevertrouwd, bij de eerste koning.
Bron
A New and Concise Bible Dictionary (George Morris, 1899) s.v. Levites. Tekst van dit lemma is op 11 juni 2016 vertaald en verwerkt.