Vervangingsleer (omtrent Israël): verschil tussen versies
Verwijderde inhoud Toegevoegde inhoud
kGeen bewerkingssamenvatting |
|||
(4 tussenliggende versies door dezelfde gebruiker niet weergegeven) | |||
Regel 1:
De '''vervangingsleer''', ook ''vervangingstheorie'' of ''vervangingstheologie'' genoemd (Eng. ''replacement theologie'', ''supercessionism''), is een leer omtrent de plaats van Israël in het heilsplan van God. Volgens deze leer heeft Israël als Gods uitverkoren volk afgedaan, omdat het volk de Messias, Jezus Christus, heeft verworpen en het heil, door de apostelen en andere discipelen verkondigd, heeft afgewezen. God heeft zijn handen van dit volk afgetrokken, het is niet langer uitverkoren. De gemeente van Jezus Christus is in de plaats van Israël gekomen. De gemeente, gevormd uit joden en heidenen, is nu Gods volk, het kanaal waardoor Gods heil tot de wereld en de Joden komt. Voor het volk Israël bestaat geen bijzonder heilsplan meer, noch voor het land der belofte. De Joden kunnen geen aanspraak meer maken op de Oudtestamentische beloften die eens aan het volk werden geschonken.
Het woord 'vervangingsleer' wordt gebruikt door hen die deze leer op grond van de Schrift afwijzen.
Moderne aanhangers van de vervangingsleer voeren als argument aan dat het begrip volk in de Bijbel niet moet worden gezien als een etnische, maar als een theologische categorie. In Christus is Jood noch heiden, dat onderscheid valt weg. Een ander argument is dat de beloften van het Oude Testament – inclusief de landbelofte aan
== Beoordeling ==
In het licht van de Bijbelse gegevens in het Nieuwe en Oude Testament is de vervangingstheorie onhoudbaar. Aanhangers van deze leer hebben helaas geen oog voor het tegoed van het Oude Testament voor Israël. Er is een rest aan beloften, grote beloften, die op vervulling wachten. In zekere zin is Israël terzijde gesteld en werkt God thans in en door de gemeente van Christus, maar Israël is niet voorgoed verworpen. In Christus valt het onderscheid tussen Jood en heiden weg en zijn zij één in Hem, maar er komt wel een ommekeer in het lot van dat oude verbondsvolk. God zal zijn beloften aan de aartsvaders en het volk gestand doen. Israël zal in zijn land hervergaderd en hersteld worden.
{| class="wikitable" style="border:1; float:right; width:
| style="padding: 15px;"|Johannes de Heer in 1933:
Regel 23:
Israël zal gereinigd en hersteld worden. De Israëlieten zullen, opnieuw en beter, Gods volk zijn en God zal hun God zijn, onder de zegenrijke regering van de Messias, die op de troon van Zijn vader David zal heersen en de volken met een ijzeren roede zal hoeden.
De gedachte dat Israël heeft afgedaan, komt bijvoorbeeld naar voren in deze woorden uit 1938, die spreken over de geschiedenis van Israël: ''"... een geschiedenis van voortdurende worsteling van Israël tegen de in zijn midden werkende goddelijke Geest, die juist dit volk had uitverkoren om drager te zijn van de beloften Gods; een geschiedenis, die haar hoogtepunt maar tevens haar eindpunt vinden zou in de Vleeswording van Hem, die zeggen kan: 'Wie Mij gezien heeft, heeft den Vader gezien' (Joh. 14 : 9) en Wiens kruis Israëls zonde is''."<ref>A. Noordtzij, Joh. de Groot, ''Des Heeren heirscharen.'' Premieboek bij de N.C.R.V.-kalender 1938. Blz. 10. De spelling in het citaat is gemoderniseerd.</ref> De geschiedenis van Israël vindt niet haar ''eind''punt in de verwerping van de Verlosser, maar haar ''diepte''punt. De verlossing van Israël is niet afgesteld, maar uitgesteld.
Door de vervangingstheorie echter worden de bijzondere plaats van en beloften voor Gods oude aardse volk 'weggetheologiseerd'.
De bekende Calvinistisch-protestantse Nieuwtestamenticus C.E.B. (Charles) Cranfield (geb. 1915) noemt in zijn commentaar op de Romeinenbrief de vervangingstheologie 'lelijk en onschriftuurlijk'. "''Deze drie hoofdstukken [Romeinen 9-11] verbieden nadrukkelijk ons te spreken van de Kerk als zou zij eens en voor altijd de plaats van het Joodse volk hebben ingenomen''."<ref>C. E. B. Cranfield, ''A Critical and Exegetical Commentary on the Epistle to the Romans'' (London; New York: T&T Clark International, 2004), p.448. Aangehaald op [http://www.logosapologia.org/?p=5455 LogosApologia.org]. Over Cranfield, zie Ben C. Blackwell, [http://dunelm.wordpress.com/2008/06/23/coffee-with-charles-cranfield/ Coffee with Charles Cranfield], Dunelm.wordpress.com, 23 juni 2008.</ref>
In Dimapur, een stad in het oosten van [[India]], werd in 2020 een conferentie over Israël en Gods trouw aan dat dit volk gehouden (2020). Ruim 180 voorgangers woonden de conferentie bij. Na afloop "''voelden velen zich beschaamd en vroegen God om vergeving omdat ze Israël altijd als afgedaan hadden beschouwd. Ook baden ze om de leiding van de Heilige Geest bij het zorgvuldig lezen van de Bijbel. (...) De voorgangers in Nagaland ervaren het als een openbaring en verrijking van hun geloof Gods plan met Israël te ontdekken.''"<ref>''Christenen voor Israël'', nieuwsbrief juli 2020. </ref>
Zie verder over de toekomst van Israël, art. [[Toekomst van Israël]].
Regel 39:
Vooral in de 19e eeuw herleefde de belangstelling voor de Bijbelse profetieën. En door gebeurtenissen als de terugkeer van Joden naar het land van hun voorouders, de wederopbouw, de stichting van de staat Israël (1948), de wonderbare overleving van de kleine staat doorheen verscheidene oorlogen, de ontplooiing te midden van een vijandige omgeving, kregen de beloften voor Israël nieuwe zeggingskracht bij joden en bij christenen. De bekende evangelist Johannes de Heer (1866-1961) wees in Nederland op de nog onvervulde beloften voor Israël. En het door hem opgericht tijdschrift ''Het Zoeklicht'', dat in 2009 een oplage had van 12000 exemplaren, schrijft dikwijls over de beloften voor Israël, terwijl de vervangingsleer wordt gehekeld.
In de handreiking ”Israël, volk, land en staat” (1970) heeft de toenmalige Hervormde Kerk nadrukkelijk uitgesproken dat de terugkeer van de Joden naar het land Israël moet worden gezien als een teken van Gods trouw. Gods verkiezing van het Joodse volk en de daarmee verbonden beloften blijven ook na kruis en opstanding van Jezus Christus van kracht. Daaruit volgt dat
De organisatie ''Christenen voor Israël'' wijst op de beloften voor Israël en verwerpt de vervangingsleer.
Regel 45:
In protestantse kringen is de vervangingsleer (anno 2011) al jaren op zijn retour.
==
[[Israël (land)]]
M. van Kampen, [http://www.refdag.nl/boeken/ook_de_landbelofte_is_een_belofte_1_589232 Ook de landbelofte is een belofte], artikel op RefDag.nl, 17 sept. 2011.▼
== Meer informatie ==
Jan van Barneveld, ''Het einde van de vervangingsleer.'' Nijkerk: Chai pers, 2014. Pagina's: 198.
[[Ronald E. Showers]], ''De komende apocalyps.'' Veenendaal: Grace Publishing House, 2014. Pagina's: 128. Oorspronkelijk: ''The Coming Apocalypse''. The Friends of Israel Gospel Ministry, Inc., 2012. Vertaald in het Nederlands als
== Bronnen ==
▲M. van Kampen, [http://www.refdag.nl/boeken/ook_de_landbelofte_is_een_belofte_1_589232 Ook de landbelofte is een belofte], artikel op RefDag.nl, 17 sept. 2011.
== Voetnoten ==
|