Ziekte: verschil tussen versies
Verwijderde inhoud Toegevoegde inhoud
Regel 140: | Regel 140: | ||
<blockquote>''1Sa 5:9 En het gebeurde, nadat zij hem overgebracht hadden, dat de hand van de HEERE op de stad drukte en er een zeer grote verwarring [ontstond], want Hij trof de inwoners van die stad van klein tot groot: zij kregen gezwellen.'' (HSV) </blockquote> |
<blockquote>''1Sa 5:9 En het gebeurde, nadat zij hem overgebracht hadden, dat de hand van de HEERE op de stad drukte en er een zeer grote verwarring [ontstond], want Hij trof de inwoners van die stad van klein tot groot: zij kregen gezwellen.'' (HSV) </blockquote> |
||
'''Nabal.''' |
'''Nabal.''' Het hart van de nietswaardige man [[Nabal]] bestierf in hem (1 Sam. 25: 37) en tien dagen later sloeg God hem dat hij stierf. |
||
<blockquote>''1Sa 25:37 Het geschiedde nu in den morgen, toen de wijn van Nabal gegaan was, zo gaf hem zijn huisvrouw die woorden te kennen. Toen bestierf zijn hart in het binnenste van hem, en hij werd als een steen. 1Sa 25:38 En het geschiedde omtrent [na] tien dagen, zo sloeg de HEERE Nabal, dat hij stierf. 1Sa 25:39 Toen David hoorde, dat Nabal dood was, zo zeide hij: Gezegend zij de HEERE, Die den twist mijner smaadheid getwist heeft van de hand van Nabal, en heeft zijn knecht onthouden van het kwade, en [dat] de HEERE het kwaad van Nabal op zijn hoofd heeft doen wederkeren!'' (SV) </blockquote> |
<blockquote>''1Sa 25:37 Het geschiedde nu in den morgen, toen de wijn van Nabal gegaan was, zo gaf hem zijn huisvrouw die woorden te kennen. Toen bestierf zijn hart in het binnenste van hem, en hij werd als een steen. 1Sa 25:38 En het geschiedde omtrent [na] tien dagen, zo sloeg de HEERE Nabal, dat hij stierf. 1Sa 25:39 Toen David hoorde, dat Nabal dood was, zo zeide hij: Gezegend zij de HEERE, Die den twist mijner smaadheid getwist heeft van de hand van Nabal, en heeft zijn knecht onthouden van het kwade, en [dat] de HEERE het kwaad van Nabal op zijn hoofd heeft doen wederkeren!'' (SV) </blockquote> |
||
Regel 156: | Regel 156: | ||
Iets van het lichamelijk lijden van de Heer is vertolkt door David in Ps. 22. |
Iets van het lichamelijk lijden van de Heer is vertolkt door David in Ps. 22. |
||
<blockquote>''Ps 22:14 (22-15) Ik ben uitgestort als water, en al mijn beenderen hebben zich vaneen gescheiden; mijn hart is als was, het is gesmolten in het midden mijns ingewands. Ps 22:15 (22-16) Mijn kracht is verdroogd als een potscherf, en mijn tong kleeft aan mijn gehemelte; en Gij legt mij in het stof des doods.'' (SV)</blockquote> |
<blockquote>''Ps 22:14 (22-15) Ik ben uitgestort als water, en al mijn beenderen hebben zich vaneen gescheiden; mijn hart is als was, het is gesmolten in het midden mijns ingewands. Ps 22:15 (22-16) Mijn kracht is verdroogd als een potscherf, en mijn tong kleeft aan mijn gehemelte; en Gij legt mij in het stof des doods.'' (SV)</blockquote>'''Saulus' blindheid.''' Saulus, de latere apostel Paulus, werd blind bij de ontmoeting met de Heer. Zijn blindheid kan als een oordeel worden gezien, maar gaf hem ook gelegenheid om ernstig in zichzelf te keren, tot bezinning te komen en zijn geestelijke blindheid te verstaan, in welke hij de christenen vervolgd had. De tijdelijke blindheid van de vervolger kan ook worden gezien als een deel van Gods plan met hem. <blockquote>''Hnd 9:9 En hij kon drie dagen niet zien en hij at en hij dronk niet. (...) Hnd 9:11 En de Heer zei tot hem: Sta op en ga naar de straat, de Rechte geheten, en zoek in het huis van Judas naar iemand van Tarsus, genaamd Saulus; want zie, hij bidt. Hnd 9:12 En hij heeft in een gezicht gezien dat een man, genaamd Ananias, binnenkwam en hem de handen oplegde, opdat hij weer kon zien. (...) Hnd 9:17 Ananias nu ging en kwam het huis binnen; en hij legde hem de handen op en zei: Saul, broeder, de Heer heeft mij gezonden, Jezus, die u verschenen is op de weg waarlangs u kwam, opdat u weer kunt zien en met de Heilige Geest vervuld wordt. Hnd 9:18 En terstond vielen hem als het ware schubben van de ogen en hij kon weer zien; en hij stond op en werd gedoopt.'' (Telos)</blockquote> |
||
'''Ananias en Safira.''' Dit liegende echtpaar werd op Petrus' woord gestraft met een bovennatuurlijke dood. |
|||
<blockquote>''Hnd 5:3 Petrus echter zei: Ananias, waarom heeft de satan uw hart vervuld om te liegen tegen de Heilige Geest en van de opbrengst van het land achter te houden? Hnd 5:4 Als het onverkocht was gebleven, bleef het niet van u en was na de verkoop de opbrengst niet in uw macht? Waarom hebt u zich deze daad in uw hart voorgenomen? U hebt niet tegen mensen gelogen, maar tegen God. Hnd 5:5 Toen nu Ananias deze woorden hoorde, viel hij neer en stierf. En er kwam grote vrees over allen die het hoorden. (...) Hnd 5:9 Petrus nu zei tot haar: Waarom bent u onderling overeengekomen de Geest van de Heer te verzoeken? Zie, de voeten van hen die uw man hebben begraven, zijn voor de deur en zij zullen u naar buiten dragen. Hnd 5:10 En zij viel onmiddellijk neer aan zijn voeten en stierf. En de jongemannen kwamen binnen en vonden haar dood, en zij droegen haar naar buiten en begroeven haar bij haar man.'' (Telos)</blockquote>'''Saulus' blindheid.''' Saulus, de latere apostel Paulus, werd blind bij de ontmoeting met de Heer. Zijn blindheid kan als een oordeel worden gezien, maar gaf hem ook gelegenheid om ernstig in zichzelf te keren, tot bezinning te komen en zijn geestelijke blindheid te verstaan, in welke hij de christenen vervolgd had. De tijdelijke blindheid van de vervolger kan ook worden gezien als een deel van Gods plan met hem. <blockquote>''Hnd 9:9 En hij kon drie dagen niet zien en hij at en hij dronk niet. (...) Hnd 9:11 En de Heer zei tot hem: Sta op en ga naar de straat, de Rechte geheten, en zoek in het huis van Judas naar iemand van Tarsus, genaamd Saulus; want zie, hij bidt. Hnd 9:12 En hij heeft in een gezicht gezien dat een man, genaamd Ananias, binnenkwam en hem de handen oplegde, opdat hij weer kon zien. (...) Hnd 9:17 Ananias nu ging en kwam het huis binnen; en hij legde hem de handen op en zei: Saul, broeder, de Heer heeft mij gezonden, Jezus, die u verschenen is op de weg waarlangs u kwam, opdat u weer kunt zien en met de Heilige Geest vervuld wordt. Hnd 9:18 En terstond vielen hem als het ware schubben van de ogen en hij kon weer zien; en hij stond op en werd gedoopt.'' (Telos)</blockquote> |
|||
=== Engel === |
=== Engel === |
||
Regel 181: | Regel 177: | ||
== Gods doel met een ziekte == |
== Gods doel met een ziekte == |
||
Hoewel God geen behagen heeft in ziekte, lijden of dood als zodanig, kan hij zulke dingen gebruiken om Zijn doel te bereiken. Ziekte als tuchtmiddel |
Hoewel God geen behagen heeft in ziekte, lijden of dood als zodanig, kan hij zulke dingen gebruiken om Zijn doel te bereiken. Ziekte als tuchtmiddel dient om de getuchtigde mens tot inkeer en bekering te brengen. Ziekte als straf dient om recht te doen, onrecht te vergelden. |
||
'''Mozes' hand.''' Mozes' hand kon terstond melaats worden en daarna terstond weer gezond worden. Gods doel was om dit tot een teken te stellen, dat geloof in Mozes en in God moest wekken bij de Israëlieten; God wilde hen door Mozes bevrijden uit de slavernij van Egypte. <blockquote>''Ex 4:6 En de HEERE zeide verder tot hem: Steek nu uw hand in uw boezem. En hij stak zijn hand in zijn boezem; daarna trok hij ze uit, en ziet, zijn hand was melaats, [wit] als sneeuw. Ex 4:7 En Hij zeide: Steek uw hand wederom in uw boezem. En hij stak zijn hand wederom in zijn boezem; daarna trok hij ze uit zijn boezem, en ziet, zij was weder als zijn [ander] vlees.'' ''Ex 4:8 En het zal geschieden, zo zij u niet geloven, noch naar de stem van het eerste teken horen, zo zullen zij de stem van het laatste teken geloven. Ex 4:9 En het zal geschieden, zo zij ook deze twee tekenen niet geloven, noch naar uw stem horen, zo neem van de wateren der rivier, en giet ze op het droge; zo zullen de wateren, die gij uit de rivier zult nemen, diezelve zullen tot bloed worden op het droge.'' (SV) </blockquote>'''Veepest en zweren.''' Deze [[Plagen van Egypte|plagen over Egypte]] (Ex. 9) dienden, met andere plagen, om de loslating van de Israëlieten af te dwingen. |
'''Mozes' hand.''' Mozes' hand kon terstond melaats worden en daarna terstond weer gezond worden. Gods doel was om dit tot een teken te stellen, dat geloof in Mozes en in God moest wekken bij de Israëlieten; God wilde hen door Mozes bevrijden uit de slavernij van Egypte. <blockquote>''Ex 4:6 En de HEERE zeide verder tot hem: Steek nu uw hand in uw boezem. En hij stak zijn hand in zijn boezem; daarna trok hij ze uit, en ziet, zijn hand was melaats, [wit] als sneeuw. Ex 4:7 En Hij zeide: Steek uw hand wederom in uw boezem. En hij stak zijn hand wederom in zijn boezem; daarna trok hij ze uit zijn boezem, en ziet, zij was weder als zijn [ander] vlees.'' ''Ex 4:8 En het zal geschieden, zo zij u niet geloven, noch naar de stem van het eerste teken horen, zo zullen zij de stem van het laatste teken geloven. Ex 4:9 En het zal geschieden, zo zij ook deze twee tekenen niet geloven, noch naar uw stem horen, zo neem van de wateren der rivier, en giet ze op het droge; zo zullen de wateren, die gij uit de rivier zult nemen, diezelve zullen tot bloed worden op het droge.'' (SV) </blockquote>'''Veepest en zweren.''' Deze [[Plagen van Egypte|plagen over Egypte]] (Ex. 9) dienden, met andere plagen, om de loslating van de Israëlieten af te dwingen. |
||
'''Mirjam.''' God sloeg Mirjam met melaatsheid omdat zij met Aäron kritiek op Mozes had. Haar melaatsheid duurde zeven dagen en diende om haar te verootmoedigen.<blockquote>''Nu 12:9 Zo ontstak des HEEREN toorn tegen hen, en Hij ging weg. Nu 12:10 En de wolk week van boven de tent; en ziet, Mirjam was melaats, [wit] als de sneeuw. En Aäron zag Mirjam aan, en ziet, zij was melaats. Nu 12:11 Daarom zeide Aäron tot Mozes: Och, mijn heer! leg toch niet op ons de zonde, waarmede wij zottelijk gedaan, en waarmede wij gezondigd hebben! Nu 12:13 Mozes dan riep tot den HEERE, zeggende: O God! heel haar toch! Nu 12:14 En de HEERE zeide tot Mozes: Zo haar vader smadelijk in haar aangezicht gespogen had, zou zij niet zeven dagen beschaamd zijn? Laat haar zeven dagen buiten het leger gesloten, en daarna aangenomen worden! Nu 12:15 Zo werd Mirjam buiten het leger zeven dagen gesloten; en het volk verreisde niet, totdat Mirjam aangenomen werd.'' (SV)</blockquote>'''Asdod, Gath.''' God trof de inwoners van Asdod en Gath met gezwellen, omdat de geroofde ark van het verbond daar gebracht was. De ellendige gezwellen moesten de Filistijnen bewegen om de ark af te staan aan de Israëlieten. <blockquote>''1Sa 5:6 En de hand van de HEERE drukte zwaar op de inwoners van Asdod en teisterde hen; Hij trof hen, [namelijk] Asdod en de bijbehorende gebieden, met gezwellen.'' (...) ''1Sa 5:9 En het gebeurde, nadat zij hem overgebracht hadden, dat de hand van de HEERE op de stad drukte en er een zeer grote verwarring [ontstond], want Hij trof de inwoners van die stad van klein tot groot: zij kregen gezwellen.'' (HSV)</blockquote>'''Nabal.''' God sloeg [[Nabal]] dat hij stierf, om hem te vergelden naar zijn kwaad. <blockquote>''1Sa 25:37 Het geschiedde nu in den morgen, toen de wijn van Nabal gegaan was, zo gaf hem zijn huisvrouw die woorden te kennen. Toen bestierf zijn hart in het binnenste van hem, en hij werd als een steen. 1Sa 25:38 En het geschiedde omtrent [na] tien dagen, zo sloeg de HEERE Nabal, dat hij stierf. 1Sa 25:39 Toen David hoorde, dat Nabal dood was, zo zeide hij: Gezegend zij de HEERE, Die den twist mijner smaadheid getwist heeft van de hand van Nabal, en heeft zijn knecht onthouden van het kwade, en [dat] de HEERE het kwaad van Nabal op zijn hoofd heeft doen wederkeren!'' (SV)</blockquote>'''Uzzia.''' Koning Uzzia werd door God met melaatsheid gestraft omdat hij in de plaats van een priester trad om te reukofferen (2 Kon. 15:5; 2 Kron. 26:19). |
'''Mirjam.''' God sloeg Mirjam met melaatsheid omdat zij met Aäron kritiek op Mozes had. Haar melaatsheid duurde zeven dagen en diende om haar te verootmoedigen.<blockquote>''Nu 12:9 Zo ontstak des HEEREN toorn tegen hen, en Hij ging weg. Nu 12:10 En de wolk week van boven de tent; en ziet, Mirjam was melaats, [wit] als de sneeuw. En Aäron zag Mirjam aan, en ziet, zij was melaats. Nu 12:11 Daarom zeide Aäron tot Mozes: Och, mijn heer! leg toch niet op ons de zonde, waarmede wij zottelijk gedaan, en waarmede wij gezondigd hebben! Nu 12:13 Mozes dan riep tot den HEERE, zeggende: O God! heel haar toch! Nu 12:14 En de HEERE zeide tot Mozes: Zo haar vader smadelijk in haar aangezicht gespogen had, zou zij niet zeven dagen beschaamd zijn? Laat haar zeven dagen buiten het leger gesloten, en daarna aangenomen worden! Nu 12:15 Zo werd Mirjam buiten het leger zeven dagen gesloten; en het volk verreisde niet, totdat Mirjam aangenomen werd.'' (SV)</blockquote>'''Asdod, Gath.''' God trof de inwoners van Asdod en Gath met gezwellen, omdat de geroofde ark van het verbond daar gebracht was. De ellendige gezwellen moesten de Filistijnen bewegen om de ark af te staan aan de Israëlieten. <blockquote>''1Sa 5:6 En de hand van de HEERE drukte zwaar op de inwoners van Asdod en teisterde hen; Hij trof hen, [namelijk] Asdod en de bijbehorende gebieden, met gezwellen.'' (...) ''1Sa 5:9 En het gebeurde, nadat zij hem overgebracht hadden, dat de hand van de HEERE op de stad drukte en er een zeer grote verwarring [ontstond], want Hij trof de inwoners van die stad van klein tot groot: zij kregen gezwellen.'' (HSV)</blockquote>'''Nabal.''' God sloeg [[Nabal]] dat hij stierf, om hem te vergelden naar zijn kwaad. <blockquote>''1Sa 25:37 Het geschiedde nu in den morgen, toen de wijn van Nabal gegaan was, zo gaf hem zijn huisvrouw die woorden te kennen. Toen bestierf zijn hart in het binnenste van hem, en hij werd als een steen. 1Sa 25:38 En het geschiedde omtrent [na] tien dagen, zo sloeg de HEERE Nabal, dat hij stierf. 1Sa 25:39 Toen David hoorde, dat Nabal dood was, zo zeide hij: Gezegend zij de HEERE, Die den twist mijner smaadheid getwist heeft van de hand van Nabal, en heeft zijn knecht onthouden van het kwade, en [dat] de HEERE het kwaad van Nabal op zijn hoofd heeft doen wederkeren!'' (SV)</blockquote>'''Uzzia.''' Koning Uzzia werd door God met melaatsheid gestraft omdat hij in de plaats van een priester trad om te reukofferen (2 Kon. 15:5; 2 Kron. 26:19). |