Josafat
Josafat (= Jhwh geeft geoordeeld), ook geschreven Josaphat, is de naam van verschillende mannen in het Oude Testament. De bekendste is koning Josafat van Juda.
De naam verwijst naar:
1. een der helden van David;
2. een priester, tijdgenoot van David;
3. zoon van Ahilud; kanselier van David en later van Salomo; 2 Sam. 20:24
4. een der twaalf bestelmeesters van Salomo;
5. zoon van Nimsi en vader van koning Jehu van het noordelijk koninkrijk van Israël
Geslachtslijn | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
6. zoon en opvolger van Asa, koning van Juda.
Koning Josafat van Juda
Josafat was een zoon van Asa, koning van Juda, en Azuba (1 Kon. 22:42). Hij kwam in zijn 35ste jaar tot de regering (1 Kon. 22:42), in het vierde regeringsjaar van Achab, koning van Israël (1 Kon. 22:41). Hij regeerde 25 jaren (1 Kon. 22:42). Over hem lezen wij in 1 Kon. 22:41-51; 2 Kron. 17-20.
Zijn regeerperiode wordt gedateerd in de 9e eeuw v.C., ca. 873-848 v.C.[1]. Vermoedelijk heeft hij enkele jaren samen geregeerd met zijn vader Asa in diens laatste levensjaren[1].
![]() |
Hij wandelde geheel in de weg van zijn vader Asa (1 Kon. 22:43) en in de wegen van zijn voorvader David (2 Kron. 17:3). Hij zocht de Baäls niet (2 Kron. 17:3)...
2Kr 17:4 maar hij zocht de God van zijn vader, en ging in Zijn geboden, en deed niet zoals Israël deed. (HSV)
Van hem kon door de profeet Jehu gezegd worden:
2Kr 19:3 Toch zijn er ook goede dingen bij u gevonden, want u hebt de gewijde palen uit het land weggedaan, en uw hart erop gericht om God te zoeken. (HSV)
Josafat deed wat welbehaaglijk was in de ogen van God, die met hem was (2 Kron. 17:3), waarom ook zijn ondernemingen gelukten. Hij sterkte zich tegen Israël (2 Kron. 17:1v), versterkte de grenzen, bouwde burchten (2 Kron. 17:12) en had een groot leger (2 Kron. 17:14v). Hij verbeterde de godsdienst: nam de afgodische hoogten en de gewijde palen weg en organiseerde godsdienstonderwijs voor het volk, 2 Kron. 17:6v. Hij stelde een hoog gerechtshof in de hoofdstad in, zocht de scheepvaart uit te breiden, en maakte betere schikkingen in burger-, krijgs- en rechtszaken.
2Kr 17:5 De HEERE bevestigde het koningschap in zijn hand, en heel Juda gaf Josafat geschenken. Hij had rijkdom en eer in overvloed. (HSV)
Geen van omliggende koninkrijken waagde het hem te verontrusten; zelfs Filistijnen en Arabieren brachten hem schatting (2 Kron. 17:10v).
Zijn zoon Joram trouwde Athalia, de dochter van Achab de koning van het tienstammenrijk Israël. Door deze verzwagering verleidde Achab hem tot een ongelukkige veldtocht tegen de Syriërs. Josafat keerde daarvan terug, maar Achab sneuvelde.
|
Toen de Moabieten, Ammonieten en een deel van Edomieten hem wilden beoorlogen, liet Josafat een algemene vastendag uitroepen, deed een vurig gebed tot God en hij werd verhoord, zodat hij op de vierde dag reeds reden had, een dankdag voor de wonderbare redding in het dal Beracha te houden. Het dal werd hierom ook Dankdal genoemd.
Hij werd begraven in de stad van David en opgevolgd door zijn zoon Joram (1 Kon. 22:51).
Bron
P.J. Gouda Quint, Woordenboek des Bijbels, inzonderheid ten gebruike bij de Statenvertaling. Haarlem: De erven F. Bohn, 1866. Tekst van het lemma 'Josaphat' is op 31 maart 2017 verwerkt.
S.J. van Ronkel, Woordenboek der eigennamen, naar hunne eerste spelling en oorspronkelijke uitspraak met eene korte beschrijving de personen, landen en plaatsen, in het Oude Testament voorkomende, en voor het grootste gedeelte ook etymologisch behandeld. (Groningen: M. Smit, 1835) s.v. Josaphat. Hieruit is op 31 maart 2017 tekst genomen en verwerkt.
Voetnoot
- ↑ 1,0 1,1 Zie de tijdrekenkundige paragraaf op https://en.wikipedia.org/wiki/Jehoshaphat. Bijbels ontstaansmodel; tijdbalk Masoreten (Stichting De Oude Wereld, 2009) heeft 870-848 v.C., dat is 22 jaar. Een mederegentschap van 2 of 3 jaar wordt niet vermeld.
- ↑ De jaartallen zijn meerendeels ontleend aan Bijbels ontstaansmodel; tijdbalk Masoreten (Stichting De Oude Wereld, 2009).