Omri
Omri is in de Bijbel een naam van verschillende mannen:
1. kleinzoon van Benjamin;
2. nakomeling van Juda;
3. stamhoofd van Issaschar ten tijde van David;
4. opvolger van Zimri, als koning van Israël. Deze had slechts gedurende zeven dagen van zijn moord en troonsoverweldiging de vruchten kunnen plukken, toen hij door Omri, een der veldheren van Ela, gedwongen werd de hoofdstad Tirza over te geven en zelf een einde aan zijn leven te maken.
Omri werd koning over Israël in het jaar 885 vóór Christus[1]. Tegen Omri verhief zich echter in Tibni een andere mededinger, die door een aanzienlijke minderheid van het volk ondersteund hem vier jaren lang de heerschappij betwistte. Eerst in het jaar 881[2] vóór Chr. was Omri de enige heerser in het tienstammenrijk en bekleedde de troon tot 874[2]. In het geheel heeft hij dus ongeveer 12 jaren geregeerd.
![]() |
Omri verplaatste de rijkszetel van Thirza naar Samaria, knoopte handelsbetrekkingen met naburige volken aan, leefde met Juda en andere rijken in vrede, doch maakte zich op het voetspoor van Jerobeam I aan de afgodische kalverendienst schuldig, ja schijnt de Baälsdienst begunstigd te hebben. Dit werkte ook nadelig op zijn zoon en opvolger Achab, die veel ijver voor de verering van de Baäl toonde.
![](http://static.miraheze.org/christipediawiki/b/be/Koningshuis_van_Omri_-_Access_Foundation.jpg)
|
Bron
P.J. Gouda Quint, Woordenboek des Bijbels, inzonderheid ten gebruike bij de Statenvertaling. Haarlem: De erven F. Bohn, 1866. Tekst van het lemma 'Omri' is op 18 juli 2017 verwerkt.
Voetnoot
- ↑ Volgens de tijdtafel van Stichting De Oude Wereld (later opgegaan in het Logos Instituut).
- ↑ 2,0 2,1 Uitgaande van de tijdtafel van Stichting De Oude Wereld (later opgegaan in het Logos Instituut). P.J. Gouda Quint, Woordenboek des Bijbels, inzonderheid ten gebruike bij de Statenvertaling (Haarlem: De erven F. Bohn, 1866). geeft 925 v.C. als jaar op en 918 als het jaar dat de regering van Omri eindigde.
- ↑ De jaartallen zijn meerendeels ontleend aan Bijbels ontstaansmodel; tijdbalk Masoreten (Stichting De Oude Wereld, 2009).